«Տղամարդկություն ունեիր՝ ապրիլի 5-ին հրաժարական տայիր». ղարաբաղցի հրամանատարը՝ Սեյրան Օհանյանին

«Առաջին լրատվական»- ի զրուցակիցն է ԼՂՀ ինքնապաշտպանական ուժերի առաջին հրամանատար Արկադի Կարապետյանը (Արցախ, Ստեփանակերտ):

- Պարոն Կարապետյան, Արցախում սպասվում է սահմանադրական փոփոխությունների հանրաքվեն։ Կա տեսակետ, որ հատկապես Ապրիլյան քառօրյա պատերազմը ցույց տվեց, որ Արցախին անհրաժեշտ է ուժեղ նախագահական ինստիտուտ։ Ի՞նչ եք կարծում այս մասին։

- Այո, ես կարծում եմ՝ կա նման անհրաժեշտություն։ Ասեմ ավելին՝ չեմ ընդունում Հայաստանում առկա խորհրդարանական կառավարման մոդելը։ Ես կողմնակից եմ ուժեղ իշխանության։ Թագավորությունները հո հենց այնպես չվերացա՞ն, դա մարդկության դեմ դավադրություն է եղել։ Այն պառլամենտարիզմը, որ կա Հայաստանում՝ ևս դավադրություն է մարդկության դեմ։ Ես պառլամենտարիզմին դեմ չեմ, հակառակը նշվում է, որ դա ժողովրդավարություն է։ Բայց այդ պառլամենտարիզմի ընդունած օրենքները մեզ սպանում են։ Օրինակ՝ որ ասում են ընտանեկան բռնություն՝ բռնությունը բռնություն է, ի՞նչ տարբերություն՝ որտեղ է կատարվել։ Դրսում ծեծը՝ ծեծ չէ՞։ Այսինքն, որ հատուկ նշում են, մտնում ընտանիք՝ մարդուն կնոջից բաժանում։ Ասում են կանանց իրավունք՝ ինչո՞ւ, տղամարդը իրավունք չունի՞, այսօր կան կանայք տղամարդկանց ծեծում են՝ վստահ եմ ասում, ուղղակի թասիբի հարց է, տղամարդիկ չեն բարձրաձայնում։ Մեր ազգի նկարագիրը նմանատիպ օրենքներով փոխում են։ Հենց այդ անհասկանլի պառլամենտում ինչ ասես՝ կարան անեն։

Իսկ Ղարաբաղում մեզ ուժեղ իշխանություն է պետք, որ մենք դիմանանք, որ հետո մեկը պատասխանատու լինի։ Իսկ պառլամենտ կարող են սղոսկել, ու ոչ ոք պատասխանատվություն չկրի։ Մեկ էլ կասեն ՝ընտանեկան բռնություն, համասեռամոլների օրենք։ Մեզ պետք է ուժեղ իշխանություն, որը պատասխանատու կլինի՝ կոնկրետ մարդ, ում հետ կկռվենք, կպահանջենք։

- Հայաստանում ևս սպասվում են ընտրություններ, որոնք սահմանադրական փոփոխություններից հետո ամենակարևոր ընտրություններն են լինելու։ Ղարաբաղյան հարցի լուծումն, ըստ Ձեզ, կախված կլինի՞ ընտրությունների արդյունքից։

- Այո իհարկե, այդ ընտրությունները ամեն ինչի վրա կարող են ազդել։ Կախված նրանից, թե ով է իշխանության՝ մեծ փոփոխություններ կարող են լինել։ Ես, օրինակ, համարում եմ, որ այդ կուսակցական համակարգը հենց ժողովրդավարության դեմ է։ Ասենք՝ անհատ մարդ է, ոչ այս կուսակցության անդամ է, ոչ էլ այն։ Ու իրեն չեն թողնում մտնի քաղաքականություն։ Բոլոր կուսակցությունները դրսից ազդեցություն ունեն, բայց կարող է մարդ է՝ չի ուզում այդ ազդեցությունն ունենալ ու իրեն չեն թողնում մտնի քաղաքականություն։ Իհրակե կուսակցությունների գաղափարախոսությունը շատ կարևոր է։ Օրինակ՝ լսում էի Պարույր Հայրիկյանին՝ ասում է միասին դաշտը քարից ազատենք։ Բայց եթե մի քար գցող էլ Սեյրան Օհանյանն էր, հիմա այդ դաշտի քարը ո՞նց է հանելու, եթե այդ քար գցողի հետ դաշինք է կազմում։ Իհարկե մեծ նշանակություն ունի՝ ով է լինելու իշխանություն։

- Սեյրան Օհանյանի մուտքը քաղաքական դաշտ ընդդիմադիր կեցվածքով ինչպե՞ս եք գնահատում՝ հաշվի առնելով, որ Ապրիլյան քառօրյա պատերազմի ժամանակ եղել է ՀՀ պաշտպանության նախարարը։

-Ապրիլյան պատերազմը հետևանք է մեր պաշտպանության վիճակին։ Մենք ստացանք այն պտուղները, որը ցանել էինք։ Եթե չլիներ մեր ազգի մարտական ոգին՝ այդ արդյունքն էլ չէինք գրանցի։ Հիմա ո՞նց են արել, որ հասավ այդ վիճակին, ո՞նց են արել, որ այդքան կորուստ ունեցանք։

Ամեն մեկը թող ինքն իր համար մտածի։ Օրինակ՝ ինձ քառօրյա պատերազմի արդյունքները դուր չեն գալիս, ինձ դուր է գալիս մեր տղաների, առանձին հրամանատարների, մեր ազգի պոտենցիալը, մեր ազգի միասնականությունը՝ այդ ամենը ինձ դուր է գալիս։ Բայց այն ինչ եղել է այդ ապրիլին՝ ինձ դուր չի գալիս, ու ինչ որ մեկը ղեկավարել է չէ՞։ Ես իր փոխարեն կամաչեի ընդդիմադիր լինել։ Ինքը գիտի՝ ինչ է անում, իր իրավունքն է ընդդիմադիր լինել, կուսակցություն կամ դաշինք ստեղծել, քաղաքականություն մտնել։ Դա իր խնդիրն է, բայց ես կամաչեի իր փոխարեն։ Ես ինքս դիմում կգրեի դուրս կգայի՝ ապրիլի 5-ին, հետո էլ կամաչեի ընդդիմադիր լինել։

- ՊԲ նախկին հրամանատար Սամվել Բաբայանը, ճիշտ է, բացահայտ չի նշել՝ որ ուժին է սատարելու, բայց մամուլը անընդհատ շրջանառում է, որ հենց այդ օհանյանական դաշինքին է աջակցելու։ Ինչպե՞ս եք գնահատում այս հանգամանքը։

- Ճիշտն ասած՝ չեմ հասկանա իրեն, եթե Սեյրան Օհանյանի հետ միասին լինի։ Այսինքն՝ այդքանից հետո Օհանյանի հետ դաշինք կազմի՞, դա նշանակում է՝ որպես հրամանատար իր դիրքեըը զիջել է։ Տղամարդկային հարցեր կան, թասիբի հարց կա՝ ասում եմ թող հրաժարական տար ապրիլի 5-ին, 6-ին։ Իսկ քաղաքականությունն առանց պատվի ու թասիբի չի լինում։ Երկու ուժ երբ պատերազմում են, որն իր պատիվը կորցրեց՝ պարտված է արդեն։ Օրինակ՝ զորամասն իր դրոշը երբ կորցնում է, այդ զորամասը ցրում են։ Ասում են՝ զորամասն անպատիվ է և ցրում են։ Այդ պատիվ հասկացողությունը գոյություն ունի նաև քաղաքականության մեջ։

- Բայց մեզ մոտ ո՛չ պատվի, ո՛չ արժանապատվության, ո՛չ էլ գաղափարախոսության մասին են մտածում։ Ամեն գնով դաշինք են կազմում՝ անունն էլ դնում, թե համակարգ են ուզում փոխել։

- Այ հենց այդ ամենի գինն է՝ դա էլ նշանակում է անպատիվ լինել։ Ամեն գին նշանակում է՝ մարդ պատիվ չունի։ Եթե ամեն գնով ուզում են դաշինք կազմել՝ նշանակում է, որ մի բան այն չէ։ Այսինքն՝ անբարո քաղաքականություն է, որը որևէ լավ բանի չի բերի։