Ադրբեջանի «ստուգողական կրակոցը» Հայաստանի սահմանին

«Լրագիր»

Երեկ հայտնի է դարձել, որ ՌԴ նախագահ Պուտինը համաձայնություն է տվել պաշտպանության նախարար Սերգեյ Շոյգուի առաջարկին՝ Սիրիայում ռազմական ներկայությունը կրճատելու վերաբերյալ: Ըստ այդմ, ռուսական զորքի մի մասը դուրս է բերվելու այդ երկրից:
Պուտինի այս որոշումը հետեւեց Անկարայում ռուս դեսպանի սպանությանն ու Սոչիում ՌԴ ՊՆ օդանավի կործանմանը, որը զինվորականներ էր տեղափոխում Սիրիա: Հետաքրքիր է, որ նախօրեին ՌԴ ՊՆ-ն չբացառեց, որ օդանավի աղետի պատճառը կարող էր ահաբեկությունը լինել:
Այս երկու իրադարձություններին նախորդել էր ռուս-թուրքական համաձայնությունը Հալեպում խաղաղության երաշխավորության մասին, ինչը միջազգային քաղաքական ու փորձագիտական շրջանակներում գնահատվել էր որպես Սիրիան «ազդեցության գոտիների բաժանելու» վերաբերյալ սեպարատ համաձայնություն:
Փորձագետները նշում են, որ ռուս-թուրքական համաձայնության էությունը հետեւյալն է՝ ռուսները «հանձնում» են քրդերին, իսկ թուրքական կողմը չի դնում սիրիական ռեժիմը հեռացնելու խնդիր:
Շատերն այս կապակցությամբ հիշել են 1921 թ. ռուս-թուրքական սեպարատ պայմանագիրը, երբ ռուսները «հանձնեցին» հայերին, եւ հաստատվեց ռուս-թուրքական արդեն հարյուրամյա ստատուս-քվոն Կովկասում:
Ռուսաստանի դեսպանի սպանությունն ու ՊՆ օդանավի կործանումը մեծ անհանգստություն էին առաջացրել Բաքվում: Հնարավոր է՝ ռուս-թուրքական նոր համաձայնությունների «փաթեթում» կան նաեւ հայկական խնդիրները, եւ Բաքվում մտահոգություն կար, որ կարող է ինչ որ բան փոխվել:
Ըստ ամենայնի, նախ այսպես ասած «դիվանագիտական հարցումներ» են արվել, որին հետեւել է Մոսկվայի արձագանքը: Նախօրեին ՌԴ ԱԳՆ խոսնակ Զախարովան հայտարարել է, թե Ռուսաստանն իրենից կախված ամեն ինչ կանի, որ ԼՂ հակամարտության կարգավորման գործընթացը չդադարի եւ հակառակը` ինտենսիվանա:
Եվ ահա, դրանից մեկ օր անց Ադրբեջանը ձեռնարկում է դիվերսիոն ներթափանցման փորձ Հայաստանի սահմանին: Ոչ թե Արցախի, այլ Հայաստանի սահմանին, այսինքն՝ ՀԱՊԿ եւ Ռուսաստանի «պատասխանատվության գոտում»: Բաքվում թերեւս փորձել են պարզել իրավիճակը եւ արձագանքները: Արձագանքը շատ չի ուշացել՝ ՀԱՊԿ գլխավոր քարտուղարը տեղի ունեցածը սադրանք է համարել, սակայն չի նշել Ադրբեջանի անունը: