Երիտասարդը վրեժխնդիր է եղել իր ծանոթուհուց՝ ոստիկաններին «գործ տալու» համար

Լոռու մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանում Լուսինե Աբգարյանի նախագահությամբ ավարտվել է Արգամ Արղամանյանի գործի դատական քննությունը:

32-ամյա Արգամը մեղադրվում էր այն բանի համար, որ 2016 թվականի հունվարի 31-ին, ժամը 21-ի սահմաններում իր հանգուցյալ մորաքրոջ որդու կնոջը՝ Հերմինեին կասկածելով ոստիկանների հետ համագործակցելու՝ «գործ տալու», իր կողմից գողություններ կատարելու վերաբերյալ ոստիկաններին տվյալներ հայտնելու համար, իմանալով, որ Հերմինեն գնացել է տատուպապի տուն՝ Լոռու մարզի Եղեգնուտ գյուղ, նրանից վրեժխնդիր լինելու նպատակով մի փայտ է վերցրել ու մեկնել Եղեգնուտ գյուղ:

Արգամը Հերմինեի պապական տան բաց պատշգամբում նախ հանդիպել է Հերմինեի տատիկին ու ձեռքի փայտով հարվածներ է հասցրել տարեց կնոջ դեմքին ու գլխին՝ նրա առողջությանը դիտավորությամբ պատճառելով միջին ծանրության վնաս՝ դեմքի արյունազեղումներ, փափուկ հյուսվածքների սալջարդ, քթոսկրի փակ կոտրվածք, գլխուղեղի ցնցում:

Ապա Արգամը նույն փայտով հարվածներ է հասցրել ու գետնին է տապալել կնոջն օգնության շտապած պապիկին՝ նրա առողջությանը նույնպես պատճառելով միջին ծանրության վնաս՝ ձախ նախաբազկի ոսկրերի փակ կոտրվածքներ:

Դրանից հետո տատուպապին օգնության շտապող Հերմինեին հանդիպելով՝ Արգամը քաշքշել է նրան, ձեռքի փայտով հարվածներ է հասցրել՝ պատճառելով թեթև վնասի հատկանիշներ պարունակող վնասվածքներ՝ գլխի գագաթային շրջանի արյունազեղումներ, քերծվածքներ:

Հերմինեին հարվածներ հասցնելով՝ նա մտել է տուն, վերցրել է սենյակի սեղանին դրված երեք բջջային հեռախոսները: Երբ Հերմինեն դա նկատել ու փորձել է հեռախոսները հետ ստանալ, Արգամը նրա նկատմամբ բռնություն է գործադրել՝ մազերից քաշել ու հրել է՝ այսպիսով բջջային հեռախոսների հափշտակությունը գողությունից վերածելով կողոպուտի՝ բացահայտ հափշտակման:

Արգամ Արղամանյանին մեղադրանք էր առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 117 հոդվածով,176 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով:

Այս գործի նախաքննության ընթացքում Լոռու մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանը 2016 թվականի փետրվարի 26-ի դատավճռով Արգամ Արղամանյանին մեկ այլ գործով մեղավոր էր ճանաչել կողոպուտի համար՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով, ու դատապարտել էր 2 տարի 11 ամիս 27 օր ազատազրկման:

Հերմինեին և նրա պապիկին ու տատիկին փայտով ծեծի ենթարկելու, նրանց հեռախոսները հափշտակելու գործով Արգամ Արղամանյանը հայտնել է, թե Հերմինեն իր մորաքրոջ մահացած որդու կինն է: Ինքը նրա հետ լավ հարաբերություններ է ունեցել, նույնիսկ որոշ ժամանակ ապրել է նրա հետ համատեղ…

Ամուսնու մահից հետո Հերմինեն ապրել է Սպիտակում: 2016 թվականի հունվարի 18-ին կամ 20-ին իր ծանոթը պարտքի դիմաց իրեն ապրանք է տվել, ինքը այդ ապրանքը տարել է Հերմինեի տնակ: Բայց ոստիկաններն իրեն բերման են ենթարկել՝ կասկածելով, որ այդ ապրանքը գողացված է: Ինքն իմացել է, որ ոստիկաններին տվյալներ է հայտնել Հերմինեն՝ ասելով, թե ինքը առնչություն ունի գողության հետ:

Ինքը զայրացել է Հերմինեի վրա, ցանկացել է վրեժխնդիր լինել, նրան պատժել:

Փայտ է վերցրել ու հունվարի 31-ին տաքսիով Սպիտակից գնացել է Եղեգնուտ գյուղ, քանի որ Հերմինեն այդ գյուղ էր գնացել՝ պապական տուն: Ինքը որևէ մեկին սպանելու դիտավորություն չուներ: Եթե սպանելու դիտավորություն ունենար, ոչ թե փայտ կվերցներ, այլ՝ դանակ…

Հասել է Հերմինեի պապական տուն, այդ պահին տանից դուրս է եկել նրա տատիկը: Ինքը տատի գլխին ու դեմքին երկու անգամ խփել է փայտով, տատն ընկել է: Ցանկացել է վեր կենալ, ինքը նորից է խփել:

Տուն մտնելու ժամանակ դեմն է դուրս եկել Հերմինեի պապը: Ինքը նրան էլ է փայտով հարվածներ հասցրել, գցել է գետնին:

Հերմինեին փայտով չի խփել, միայն մազերից է քաշել, մեկ-երկու անգամ էլ ապտակել է: Հերմինեն փայտը վերցրել է իր ձեռքից, ինքը թողել-գնացել է:

Հերմինեի պապին ու տատին հարվածել է, քանի որ շատ ջղայնացած էր:

Եղեգնուտից ոտքով գնացել է թունելի մոտ, այնտեղ է եկել իր պատվիրած տաքսին, իրեն տարել է Սպիտակ: Ինքը հեռախոսները չի հափշտակել: Պարզապես Հերմինեից ուզել է, որ պարզի՝ Հերմինեն այլ անձի հետ կապ ունեցե՞լ է, թե՞ չէ: Հերմինեն է հեռախոսները տվել իրեն: Ինքն էլ պահի ազդեցության տակ, շփոթված լինելով՝ հեռախոսները տարել է հետը: Պատրաստ է դրանք վերադարձնել: Ինքը, այո, հարվածել է Հերմինեին, նրա պապին ու տատին, բայց հեռախոսները չի հափշտակել, կողոպուտի համար իրեն մեղավոր չի ճանաչում: Ինքն իմացել է, որ հեռախոսներից երկուսը Հերմինեի պապինն ու տատինն են: Հերմինեն դրսում փայտը խլել է իր ձեռքից, ինքն էլ թողել-հեռացել է:

Տուժող Հերմինեն հայտնել է, որ 5 երեխա ունի, դեպքի օրը երեխաներից 3-ի հետ պապի տանն էր՝ Եղեգնուտ գյուղում:

Հերմինեն պնդել է, որ Արգամը հեռախոսները հափշտակել է, դեռ կալանավայրից էլ այդ հեռախոսներով զանգել է իրեն:

Նախաքննական ցուցմունքում Հերմինեն հայտնել է, որ 2015 թվականի նոյեմբերից մինչև 2016 թվականի հունվարը իր հանգուցյալ ամուսնու մորաքրոջ տղա Արգամը Սպիտակում ապրել է իր հետ համատեղ՝ նույն տնակում: 2016 թվականի հունվարին Արգամը իր տնակ է բերել տարբեր իրեր ու պահանջել է, որ ինքը թաքցնի: Ինքը ենթադրել է, որ նա այդ իրերը գողացել է: Այդ իրերը ոստիկանները խուզարկությամբ գտել են իր տնակում, ինքն էլ ոստիկաններին ասել է, թե դրանք բերել է Արգամը, հնարավոր է՝ գողացել է: Արգամն այդ մասին իմանալով՝ վրեժխնդիր է եղել իրենից…

Ընդհանուր իրավասության դատարանը Արգամ Արղամանյանին մեղավոր է ճանաչել մեղսագրված բոլոր արարքների համար, վերջին հաշվով դատապարտել է 4 տարի 6 ամիս ազատազրկման և 50 հազար դրամ տուգանքի: Այս պատժին մասնակիորեն գումարվել է նախորդ դատավճռով սահմանված պատժի 1 տարի ազատազրկումը:

Արգամ Արղամանյանը վերջնականապես դատապարտվել է 5 տարի 6 ամիս ազատազրկման և 50 հազար դրամ տուգանքի: Պատժի սկիզբը՝ 2016 թվականի փետրվարի 18-ից: