Սերժ Սարգսյանի ընտրությունը

Lragir.am

Հայաստանում ՏԻՄ համակարգի ներդրման 20-ամյակի կապակցությամբ անցկացված հանդիսավոր միջոցառման շրջանակում, Սերժ Սարգսյանը «արդյունավետ և բարեխիղճ աշխատանքի համար» «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 1-ին աստիճանի մեդալով է պարգեւատրել Երեւանի քաղաքապետ Տարոն Մարգարյանին:
Հայաստանի իշխանական համակարգն իր ձեւավորման եւ գոյության հակասահմանադրական բնույթի պայմաններում յուրօրինակ նշանների եւ խորհրդանիշների համակարգ է եւ դրա տարբեր սեգմենտների փոխհարաբերություններում դրանք զբաղեցնում են առանցքաին տեղ: Այդ սեգմենտները նաեւ նշաններով, խորհրդանիշներով են հաղորդակցվում, միմյանց ինչ որ հաղորդագրություն հղում, ակնարկներ անում, կամ նախանշում հնարավոր զարգացումներ, հեռանկարներ:
Այդ համակարգում յուրօրինակ նշանակություն ունի հենց պարգեւատրումների` մեդալների, պարգեւների, կոչումների շնորհման գործընթացը: Դրանց միջոցով, օրինակ, իշխանությունը հաճախ կամ ցույց է տալիս իր այս կամ այն ընտրյալին, կամ հրաժեշտ տալիս այս կամ այն կադրին:
Երեւանի քաղաքապետ Տարոն Մարգարյանի պարագայում, թեեւ ընդհանրապես իշխող համակարգի, մասնավորապես իշխող ՀՀԿ պարագայում, դա արդիական թեմա է: Իհարկե ՀՀԿ-ն զբաղված է խորհրդարանի ընտրությամբ, սակայն դրանից շատ կարճ ժամանակ` մեկ-երկու ամիս անց տեղի է ունենալու Երեւանի քաղաքապետի ընտրությունը:
Իսկ Երեւանը դա Հայաստանի կեսն է, կեսից ավելին եւ տեսնելով օրինակ, թե ՀՀԿ-ն ինչպիսի կռիվ տվեց Վանաձորի քաղաքապետի համար, կարող ենք պատկերացնել, թե ՀՀԿ համար ինչ նշանակություն ունի Երեւանի քաղաքապետի պաշտոնը: Այն նշանակություն ունի երկու իմաստով` թե ընդդիմության հետ հարաբերության, թե նաեւ ներիշխանական հարաբերությունների, վերադասավորումների, ստատուս-քվոյի համատեքստում:
Բանն այն է, որ Տարոն Մարգարյանը Երեւանի քաղաքապետ է դարձել իշխանության «հին» ստատուս-քվոյի պարագայում: Ներկայումս ձեւավորվում է նորը, դեռեւս պարզ չէ, թե այն ինչ տեսք կունենա: Բացառված չէ, որ կձեւավորվի առայժմ միջանկյալ ստատուս-քվո, որը թույլ կտա անցկացնել ընտրություններն ու նաեւ 2017 թվականը, մինչ Սերժ Սարգսյանն արտերկրում կպարզի նախագահի պաշտոնից հետո վարչապտի պաշտոնում առաջադրվելու հնարավոր արձագանքը, այդ որոշման աշխարհաքաղաքական «լեգիտիմությունը»: Դրանից հետո ըստ ամենայնի կուրվագծվի եւ կսկսվի նոր ստատուս-քվոյի ձեւավորումը: Իհարկե շատ բան կախված է նաեւ այն բանից, թե քաղաքական առումով որքան ամուր, համառ եւ հեռատես կգտնվի Կարեն Կարապետյանը, նա կհամակերպվի՞ «միջանկյալ» կարգավիճակին, թե՞ կփորձի կազմել հեռահար ծրագրեր:
Բոլոր դեպքերում, «միջանկյալ» ստատուս-քվոն ոչ միայն անխուսափելի է, այլ փաստացի արդեն կա եւ գործում է, ու Երեւանի քաղաքապետի պաշտոնը չափազանց կարեւոր է դրանից դուրս լինելու, դրա տրամաբանությանը չենթարկվելու համար: Եվ այս առումով իհարկե 2017 թվականին տեղի ունենալիք ընտրությունը ստանում է կրկնակի սկզբունքային բնույթ, եւ ավելին` գուցե աննախադեպ սկզբունքային, քանի որ հանդիսանալու է նաեւ իշխանության ներսում հարաբերությունների պարզաբանման առարկա:
Տարոն Մարգարյանի պարգեւատրումը հետաքրքրական է դառնում այդ իմաստով: Սերժ Սարգսյանը դրանով ցույց է տալիս, որ Մարգարյանի թեկնածությունը քաղաքապետի պաշտոնում իր համար նախընտրելի՞ն է, թե՞ Սարգսյանը շնորհակալություն է հայտնում Մարգարյանին եւ տալիս նրան հրաժեշտի մեդալը: Թեեւ, Սերժ Սարգսյանի ոճին ոչ միայն խորթ չէ, այլ նույնիսկ խիստ բնորոշ է, որ նա կատարում է պարզապես ապակողմնորոշող քայլ: Հարցն այն է, թե ում համար` Տարոն Մարգարյանի՞, թե՞ նրա տեղի՝ իշխանական հավակնորդների:

Հակոբ Բադալյան