Մեծ պայթյուն. դոմինոյի էֆեկտը
ՔաղաքականությունԱռաջին լրատվական | Հատուկ քննչական ծառայությունը տեղեկություն է տարածել, որ Մարտի 1-ի գործով քննչական խումբը մեղադրանք է առաջադրել պաշտպանության նախկին նախարար Միքայել Հարությունյանին՝ սահմանադրական կարգը տապալելու, ապօրինի ռազմական դրություն հաստատելու, բանակը ներքին գործընթացների մեջ ներգրավելու համար:
Այս տեղեկությունը առանց վարանելու հնարավոր է որակել սենսացիոն՝ մի շարք պատճառներով: Առանցքայինն այստեղ անշուշտ ոչ թե Միքայել Հարությունյանն է ինքնին, այլ այն, որ նրան ներկայացվող մեղադրանքը ուղիղ ճանապարհ է դեպի Ռոբերտ Քոչարյան: Միքայել Հարությունյանն այն ժամանակ պաշտպանության նախարարն էր, և նա ըստ էության ենթակա էր Գերագույն գլխավոր հրամանատարին: Իսկ Գերագույն գլխավոր հրամանատարը Ռոբերտ Քոչարյանն էր:
Այդպիսով, ստացվում է հետաքրքիր պատկեր՝ Միքայել Հարությունյանը կա՛մ չի ընդունում մեղադրանքը, թեև կարծես թե Հատուկ քննչական ծառայության տրամադրության տակ են փաստեր, փետրվարի 23-ի հայտնի հրամանը, որ դեռևս 2008 թվականին հրապարակել էր ընդդիմության առաջնորդ Լևոն Տեր-Պետրոսյանը, և ըստ այդմ՝ Միքայել Հարությունյանին ըստ էության կմնա կա՛մ ընդունել այդ ամենը և հայտարարել, որ դա եղել է բացառապես իր նախաձեռնությունը, կա՛մ հայտարարել, որ ինքն ընդամենը կատարել է Գերագույն գլխավոր հրամանատարի հրամանը, այսինքն՝ Ռոբերտ Քոչարյանի հրամանը: Ո՞ր տարբերակը կընտրի Միքայել Հարությունյանը:
Սակայն հարցն ունի նաև այլ տեսանկյուն: Իսկ ո՞ր տարբերակը կընտրի Ռոբերտ Քոչարյանը: Նա կընտրի Միքայել Հարությունյանին մենակ թողնելո՞ւ տարբերակը, սպասելու, թե ինչ կասի Հարությունյանը, որը ներկայումս բավականին տարեց պաշտոնաթող զինվորական է, թե՞ Ռոբերտ Քոչարյանը պատասխանատվությունը չի թողնի Միքայել Հարությունյանի վրա և չի սպասի, թե ինչ կասի կամ կանի նա, այլ հենց ինքը կհայտարարի, որ Միքայել Հարությունյանը ընդամենը կատարել է իր հրամանները, և ըստ այդմ՝ նրան վերագրվող մեղադրանքի գլխավոր հասցեատերն ինքն է:
մանրամասն՝ կայքում
1
2
3
4
5
1
2
3
5
2
5
