Ադրբեջանում 15-ամյա աղջկան հայրը, եղբայրն ու հորեղբայրը պարբերաբար բռնաբարել են

Գյուլնազը հոր և եղբոր հետ բնակվել է Նեֆտչալեում գտնվող սեփական տանը: Մոր

մահից հետո նրա ուսերին է ընկել տուն, ինչպես նաև հորն ու եղբորը

խնամելու ծանր պատասխանատվությունը:

Մի օր Գյուլնազի եղբայրը, որն իրենից 3 տարով մեծ է, մտել է բաղնիք ու բռնաբարել

նրան: Եղբոր կողմից մահվան սպառնալիքի ներքո աղջիկը թաքցրել է կատարվածն,

իսկ նրա կողմից սեռական բռնությունները դարձել են ամենօրյա երևույթ:

Երբ եղբայրը զորակոչվել է բանակ, Գյուլնազը կարծել է, թե իր կյանքը դրանից հետո

կհեշտանա, այնինչ հետո էլ նա դարձել է հոր կողմից նման հարձակումների զոհ:

Պարզվել է, որ աղջկան ծեծելու ժամանակ, վերջինիս հագուստը պատռվում է ու

երևում մարմնի մերկությունը: Այստեղ տղամարդու մոտ սեռական ցանկություն է

առաջանում իր դստեր հանդեպ ու նա բռնաբարում է աղջկան: Ամենաանհեթեթն այս

պատմության մեջ այն է, որ ադրբեջանցի տղամարդու մոտ այս «իրադարձությունից»

հետո արթնանում է «թասիբի զգացողությունը». նրան զայրացնում է այն, որ դուստրը

կույս չէր: Ծեծի ու բռնության միջոցով հայրը տեղեկանում է, թե ինչ եղանակով է

դուստրը զրկվել անմեղությունից: Ամենն իմանալուց հետո հայրը (եթե կարելի է

այդպես անվանել) դա բավարար հիմք է ընդունում իր գործողությունները

արդարացնելու համար ու դուստրը դառնում է նրա ստրկուհին:
Որոշ ժամանակ անց «խրախճանքին» միանում է աղջկա հորեղբայրը.

կալանավայրից դուրս եկած հորեղբայրը օրերից մի օր տուն վերադառնալիս

ականատես է լինում հոր կողմից դստերը բռնաբարելու այլանդակ տեսարանին:

Բնականաբար աղջկան աջակցելու փոխարեն, նույն ցեղատեսակին պատկանող

հորեղբայրը սպասում է մինչ «առաջին արարն ավարտվի», իսկ աղջկա քնելուց

հետո մտնում է նրա անկողին ու ևս բռնաբարում:

Այս ընթացքում Գյուլնազը կորցնում է դիմադրելու կարողությունն ու հաշտվում իր

ճակատագրի հետ: Դրանից հետո հայրն ու հորեղբայրը ժամանակ առ ժամանակ

բռնաբարում են աղջկան:

Ամենաուշագրավն այս պատմության մեջ այն է, որ Գյուլնազի հայրն իր իսկ եղբորը

խանդելով մի օր որոշում է ոստիկանությունում նրա դեմ բողոք ներկայացնել:

Դրանից հետո էլ բացահայտվում են նողկալի այս պատմության սարսափելի

մանրամասները: