Ընտրական արդյունքների նենգափոխման իշխանական նոր տեխնոլոգիան

1in.am-ը գրում է․

Երբ Վանաձորի քաղաքապետի ընտրությունից հետո Հայաստանի խորհրդարանում քննարկվում են Ընտրական օրենսգրքի փոփոխությունները, այդ ամենը պարզապես հիշեցնում է իշխանության ծաղրը Հայաստանի հասարակության նկատմամբ: Իշխանությունը Վանաձորում փորձարկեց առանց օրենսգրքի ընտրությունների մի յուրօրինակ տարբերակ, և պատահական չէ, որ դրանից հետո վերադառնում է ԸՕ փոփոխություններին հանգիստ և ինքնավստահ:

Բանն այն է, որ փորձարկումը ցույց տվեց` իշխանություն ձևավորելու համար Սերժ Սարգսյանին և ՀՀԿ-ին Ընտրական օրենսգիրք, օրենսդրություն պետք չէ, որովհետև ընտրական օրենսդրությունը կարող է արտահայտել մի պատկեր, մի արդյունք, իսկ իրականում իշխանություն կձևավորվի բոլորովին այլ պատկերի և արդյունքի ուրվագծերով: Սա էր ըստ էության ՏԻՄ ընտրությունների գլխավոր փորձարկումը, որ իրականացրեց իշխանությունը:

Փորձարկումը տվեց դրական արդյունք, և իշխանությունները հանգիստ անցան ԸՕ բարեփոխում կոչված գործընթացին, որտեղ պետք է ցույց տան «լայն կոնսենսուս» միջազգային հանրությանը: Իշխանությունները պատրաստ են դա ցույց տալ, քանի որ գործնականում համոզվեցին, որ ընտրությունների արդյունքում իշխանություն ձևավորելու համար կարող են տիրապետել մեխանիզմների, որոնցում օրենսդրության դերը, որոնց կախվածությունն օրենսդրությունից, օրենսգրքերից և Սահմանադրությունից այդքան էլ մեծ չէ, վճռորոշ չէ:

Այս պայմաններում իշխանություններին ոչինչ չի խանգարում հանգիստ կերպով գնալ Ընտրական օրենսգիրքը կամ ավելի ճիշտ՝ օրենսգրքի որոշ դրույթներ ընդդիմությանը կամ ընդդիմություններին զիջելու տարբերակին: Եվ սա նաև ակնհայտորեն բավական հստակ հասկացել էր ՀԱԿ առաջնորդ, առաջին նախագահ Տեր-Պետրոսյանը, որը թատերական ներկայացում որակեց իշխանությունների քայլերն ընտրական բարեփոխումների ուղղությամբ:

ՀԱԿ-ն այդ քայլերին ամենաակտիվ աջակցող և համագործակցող ուժն էր, որի առաջնորդը փաստորեն ՏԻՄ ընտրությունների մասով դիպուկ կերպով ըմբռնեց տեղի ունեցողի առանցքային խնդիրն ու հասկացավ, թե իրականում ինչ կա ԸՕ բարեփոխումներ գործընթացի անվան տակ: Տեր-Պետրոսյանը հասկացավ ՏԻՄ ընտրություններից հետո, որ Ընտրական օրենսգիրքը Հայաստանում խոշոր հաշվով դառնում է բուտաֆորիա, քանի որ իշխանություններն ըստ էության անցում են կատարում ընտրական տեխնոլոգիաների մի նոր փուլի: Այդ փուլում արդյունքները ձևավորվում են արդեն ոչ թե օրենսգրքի խախտման գերակայության պայմաններում, այլ առանցքում արդեն մարդկային բարոյականության, էթիկայի խախտումներն են:

Պատահական չէ, որ ՏԻՄ ընտրություններից հետո ավելի շատ քննարկվող, օգտագործվող, դատապարտվող բառը ոչ թե ընտրակեղծարարն էր, այլ «դավաճանը»: