Երիտասարդը հավանած աղջկան փախցրել է նրանց տան պատշգամբից

Վերաքննիչ քրեական դատարանի վարույթում է Ատոմ Ս.-ի ու նրա երեք ընկերների գործով բերված վերաքննիչ բողոքի քննությունը:

Գործը քննվել է Տավուշի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանում Ռաֆիկ Մելքոնյանի նախագահությամբ:

Չորս ամբաստանյալները Տավուշի մարզի բնակիչներ են, ամենաավագը 26-ամյա Ատոմն է, նրա 23-25-ամյա ընկերները՝ Սարգիսը, Գարիկն ու Վարուժանը, ըստ մեղադրանքի, օգնել են Ատոմին, որ ամուսնության նպատակով առևանգի նույն մարզի 21-ամյա բնակչուհի Նաիրա Ծ.-ին (անունը փոխված է):

Ըստ մեղադրանքի՝ 2016 թվականի մարտի 17-ին, ժամը 11-ի սահմաններում Ատոմը Նաիրայի տան պատշգամբ է գնացել, հենց պատշգամբից աղջկան գրկել ու բացահայտ առևանգել է: Նաիրային նա ստիպողաբար նստեցրել է Սարգսի վարած մեքենայի հետևի նստատեղին, Գարիկն օգնել է նրան, իսկ Սարգիսը մեքենան վարել ու տեղափոխել է աղջկան: Նույն ժամանակ Վարուժանը Ատոմի մեքենայով ճանապարհին սպասել է Սարգսի մեքենային՝ «օժանդակելով ընկերներին»:

Ընդհանուր իրավասության դատարանում Ատոմ Ս.-ն իրեն մեղավոր է ճանաչել ու հրաժարվել է ցուցմունքներ տալուց:

Նախաքննական ցուցմունքում նա հայտնել է, որ 2016 թվականի մարտի 8-ին ամուսնության առաջարկ է արել Նաիրային, վերջինս մերժել է իրեն: Եվս երկու անգամ ինքը կրկնել է առաջարկությունը: Նաիրան համառորեն մերժել է: Ինքը որոշել է ամուսնության նպատակով նրան առևանգել:

Մարտի 16-ին գյուղամիջում հանդիպել է ընկերներին՝ Վարուժանին ու Գարիկին և խնդրել է օգնել իրեն: Ընկերները համաձայնել են:

Մարտի 17-ին իր անձնական օգտագործման «ՎԱԶ-21063» մեքենայով գնացել է աղջկա բնակավայր: Գազալցակայան է մտել, այնտեղ հանդիպել է ևս մի ընկերոջ՝ Սարգսին: Նրան նույնպես խնդրել է, որ օգնի իրեն: Սարգիսն էլ չի մերժել:

Ըստ պայմանավորվածության՝ Վարուժանը իր մեքենայով սպասել է բնակավայրից դուրս՝ ճանապարհին:
Ինքը Գարիկի ու Սարգսի հետ, վերջինիս վարած մեքենայով սպասել է Նաիրայի տան մոտակայքում՝ մինչև Նաիրայի մայրը տնից դուրս գա:

Օգտվելով այն հանգամանքից, որ Նաիրան տանը մենակ է, ինքը նրա հետ «վերջնական խոսելու» պատրվակով գնացել է նրանց առանձնատուն:

Նաիրան դուրս է եկել պատշգամբ: Ինքն էլ տեղնուտեղը գրկել է նրան, իջեցրել է բակ, մոտեցրել է Սարգսի մեքենային:

Գարիկը բացել է մեքենայի հետևի ձախ դուռը: Ինքը Նաիրային նստեցրել է մեքենա՝ նրա կամքին հակառակ: Սարգիսը մեքենան վարել ու դուրս է եկել քաղաքից:

Վարուժանը ճանապարհին սպասում էր իրենց: Իր մեքենայի ղեկին նստել է Գարիկը ու հետևել է իրենց:

Վարուժանի ցուցմունքով՝ իրենք նախապես դերաբաշխում չեն կատարել, պարզապես որոշել են օգնել իրենց ընկերոջը՝ հավանած աղջկան ամուսնության նպատակով փախցնելու գործում:

Ընդհանրապես՝ ինքը որոշել էր, որ ճանապարհին Ատոմի մեքենան հանձնի նրան, ինքն ու Գարիկը նրանց հետ չպետք է գնային, պիտի գնային իրենց մեկ ուրիշ ընկերոջ տուն: Ինքն անձամբ առևանգվող աղջկան չի էլ տեսել, նրա նկատմամբ բռնություն չի գործադրել, բուն առևանգմանը չի մասնակցել, ինքը Ատոմի մեքենայով կանգնած է եղել բնակավայրից դուրս՝ ճանապարհին: Հասնելով իրեն՝ Գարիկը նստել է Ատոմի մեքենայի ղեկին:

Պառավաքար գյուղի խաչմերուկում ոստիկանները նախ կանգնեցրել են Գարիկի վարած մեքենան, որի մեջ ինքն էր: Հետո կանգնեցրել են Սարգսի մեքենան, որի մեջ էին Ատոմն ու Նաիրան: Բոլորին բերման են ենթարկել ոստիկանություն:
Տուժող աղջիկը՝ Նաիրան, հայտնել է, որ ինքը մերժել է Ատոմ Ս.-ի՝ ամուսնության բոլոր երեք առաջարկները: Դեպքի օրը, հենց որ մայրը տնից դուրս է եկել, Ատոմն անսպասելիորեն իրենց տուն է եկել՝ «վերջնական զրուցելու»:

Ինքը նրան դիմավորել է պատշգամբում, զանգահարել է մայրիկին, որ հայտնի, թե Ատոմը եկել է: Հասցրել է մորը տեղեկացնել միայն, որ Ատոմն իրենց տանն է, ինչից հետո Ատոմն անսպասելի գրկել է իրեն, իր կամքին հակառակ տարել ու նստեցրել է ինչ-որ մեքենա: Ճանապարհին ինքը նկատել է, որ իրենց հետևից մի մեքենա էլ շարժվեց, հասկացել է, որ Ատոմի ընկերները հետևում են իրենց…

Աղջկա մայրը հայտնել է, որ դեպքի օրը իր՝ տանից դուրս գալուց կարճ ժամանակ անց դուստրը զանգել ու իրեն հետ է կանչել՝ ասելով, թե Ատոմն իրենց տանն է այդ պահին: Ինքն անմիջապես վերադարձել է տուն: Տեսել է՝ տան դուռը՝ բաց, աղջկա հողաթափերն անկանոն թափված են հատակին: Հասկացել է, որ Ատոմն առևանգել է Նաիրային: Անմիջապես դիմել է ոստիկանություն: Որոշ ժամանակ անց իմացել է, որ ճանապարհին ոստիկանները կանգնեցրել են դստերն առևանգողների մեքենաները ու նրանց բերման են ենթարկել ոստիկանություն:

Դատարանը եզրակացրել է, որ երեք ամբաստանյալների՝ Ատոմի, Գարիկի ու Սարգսի մեղավորությունը՝ մարդու առևանգման համար, հաստատված է:

Վարուժանի մեղավորությունը՝ առևանգմանն օժանդակելու համար, դատարանի եզրահանգմամբ՝ չի հաստատվել: Վարուժանի փաստական արարքն արտահայտվել է նրանում, որ նա աղջկա բնակավայրից դուրս, գյուղի վերջնամասում Ատոմի մեքենայով սպասել է: Երբ առևանգողները Սարգսի մեքենայով մոտեցել են նրան, Գարիկը իջել, տեղափոխվել է Ատոմի մեքենան ու նստել է մեքենայի ղեկին:

Ըստ Վարուժանի՝ ինքը սպասել է, որ Ատոմի մեքենան հանձնի նրան, այլ գործառույթ ինքը չի ունեցել: Ատոմը Գարիկին է խնդրել նստել իր մեքենայի ղեկին ու ընթանալ իրենց հետևից: Գարիկն այդպես էլ արել է:

Դատարանը առևանգմանն օժանդակելու համար մեղադրվող Վարուժանին արդարացրել է՝ հանցակազմի բացակայության հիմքով:

Մյուս ամբաստանյալների մասով՝ դատարանը հաշվի է առել, որ երեքն էլ իրենց մեղավոր են ճանաչում, զղջում են կատարածի համար, բնութագրվում են դրական:

Ատոմը, Գարիկն ու Սարգիսը մեղավոր են ճանաչվել մարդու առևանգման համար՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, և դատապարտվել են 4-ական տարի ազատազրկման: Երեքի նկատմամբ էլ կիրառվել է պայմանական դատապարտություն, և յուրաքանչյուրի համար սահմանվել է 2 տարի փորձաշրջան:

Այս դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել դատախազ Հ. Բաղդասարյանը՝ պահանջելով մեղադրական դատավճիռ կայացնել նաև արդարացված Վարուժանի նկատմամբ, նրան դատապարտել 4 տարի ազատազրկման, մյուս երեք ամբաստանյալների նկատմամբ պայմանական դատապարտության կիրառումը վերացնել, ու այսպիսով՝ բոլորին էլ դատապարտել 4-ական տարի իրական ազատազրկման: