Սերժ Սարգսյանի պլանները

1in.am |

Արդարադատության նախարար, ՀՀԿ-ական Դավիթ Հարությունյանն ասում է, որ յուրաքանչյուր խորհրդարանական մեծամասնություն ունի վարչապետի մի քանի թեկնածու և իրենք էլ, երբ կգա ժամանակը, կորոշեն իրենց թեկնածուին՝ ըստ պետական շահից, զարգացման խնդիրներից, անվտանգության հեռանկարներից բխող տրամաբանության: Դավիթ Հարությունյանը ՀՀԿ-ում գործնականում միակն է, կամ եզակիներից, որ վարչապետի ապագա թեկնածուի մասին խոսելիս ոչ միայն չի տալիս Սերժ Սարգսյանի անունն անվերապահորեն, կամ առավելագույնը չի ասում, թե ժամանակը կգա՝ կորոշեն, այլ նաև խոսում է ըստ իրավիճակի որոշելու անհրաժեշտության մասին: Ինչով է պայմանավորված Հարությունյանի այդ «ազատությունը», միարժեք դժվար է ասել՝ գուցե փորձառությամբ, գուցե ազդեցությամբ, նրանով, որ ավելի ինքնուրույն է, քան մեծամասնության այլ ներկայացուցիչներ, կամ ավելի մոտ է Սերժ Սարգսյանին և գիտե խնդրի բուն վիճակը:

Հայաստանում շատ քչերն են կասկածի տակ դնում, որ Սերժ Սարգսյանը կարող է և իրապես չունենալ պատրաստի, հաստատված, կայացված որոշում և առաջնորդվելու է ըստ իրավիճակի, նպատակահարմարության, հնարավորության, և ըստ այդմ՝ միանգամայն հնարավոր է, որ չցանկանա առաջադրվել վարչապետի պաշտոնում: Միևնույն ժամանակ, դժվար է վիճարկել այն, որ Հայաստանի թիվ մեկ պաշտոնյայի, ընդհանրապես իշխանության դասավորության հարցը լոկ Հայաստանի հարց չէ, առավել ևս այն դեպքում, երբ չկա ընտրական ինստիտուտ, և հանրությունը չէ իր քվեով ազատորեն ձևավորում այդ իշխանությունը: Հայաստանն իր մասշտաբով, խնդիրներով, ներուժով, իր ինքնիշխանության աստիճանով, սուբյեկտիվ ու օբյեկտիվ մի շարք հանգամանքների բերումով ուղղակի ենթակա է համաշխարհային զարգացումներին և, եթե հատկապես չկա հանրային կարծիքի կամ քվեի դոմինանտություն, իշխանության ձևավորման հարցում ստիպված է հաշվի առնել ամեն մի մանրուք՝ միջազգային մասշտաբով մանրուքները Հայաստանի մասշտաբով դառնում են էական հանգամանքներ, նկատի առնելով նաև արտաքին քաղաքական ու անվտանգային բարդ խնդիրները, որ առկա են: Այդ պարագայում, ադեկվատությունը պահանջում է որևէ որոշում կայացնելու հարցում կամ ունենալ արտաքին ազդեցիկ ու անսասան մի հովանի, որը կերաշխավորի միջազգային անցուդարձի վճռորոշ ազդեցությունից առնվազն միջնաժամկետ հեռանկարի համար, կամ ունենալ որոշման, իշխանության ձևավորման բովանդակային և մեթոդական մի քանի պլան՝ անհրաժեշտն ու օպտիմալն ըստ տվյալ իրավիճակի գործի դնելու կամ կիրառելու համար:

շարունակությունը՝ կայքում

Այս թեմայով Հայաստանի պաշտպանությունն ու հզորացումը՝ Հայաստան-Ռուսաստան-Իրան Ռազմաքաղաքական նո՛ր Դաշինքի մեջ. Խաչիկ Ասրյան Նառա Սարգսյանը՝ հղիության, բալիկի սեռի և անվան ընտրության մասին Նախագահը հանդես է եկել հայտարարությամբ ՀՀ նախագահը կարգադրություններ է արել Նախագահը հանդիպել է Սերժ Սարգսյանի և Կարեն Կարապետյանի հետ