Սերժ Սարգսյանը նոր փուլ է բացում։ Ինչպիսին կլինի շարունակությունը

Պաշտպանության նախարարությունում երեկ ներկայացնելով նորանշանակ նախարար Վիգեն Սարգսյանին՝ Սերժ Սարգսյանը հայտարարել է, որ Սահմանադրության փոփոխությամբ նոր կառավարման մոդելի անցմամբ պայմանավորված, ըստ էության, փոխվում է Զինված ուժերի կառավարումը, և առօրյա կառավարմամբ պետք է զբաղվի առավելապես գլխավոր շտաբի պետը, իսկ պաշտպանության նախարարի վրա քաղաքականության իրականացման, ռազմաքաղաքական բաղադրիչի ապահովման խնդիրն է:

Սերժ Սարգսյանը հայտարարել է, որ ապագայում էլ աճելու է ռազմաքաղաքական բաղադրիչի դերը: Սերժ Սարգսյանը նախօրեին փոխել է նաև ԶՈՒ գլխավոր շտաբի պետին՝ այդ պաշտոնում նշանակելով պաշտպանության փոխնախարար Մովսես Հակոբյանին: Այսպիսով, ըստ էության տեղի է ունենում Զինված ուժերի կառավարման ֆունդամենտալ փոփոխություն, որը բացում է լիովին նոր ռազմաքաղաքական մի փուլ, ինչն էլ Պաշտպանության նախարարությունում ազդարարել է Սերժ Սարգսյանը: Նշանակո՞ւմ է սա արդյոք, որ Վիգեն Սարգսյանը նախարարի պաշտոնում կմնա նաև 2017-ի ընտրություններից հետո, թե՞ ոչ: Սա մի հարց է, որն իհարկե ընդհանրապես վերաբերում է ողջ նոր կառավարությանը, սակայն պաշտպանության նախարարի դեպքում այն ստանում է առանձնահատուկ բնույթ, որովհետև կասկածից վեր է, որ Վիգեն Սարգսյանի խնդիրները, որ ձևակերպել է Սերժ Սարգսյանը, ըստ էության վերաբերում են հենց 2017-ից հետո ընկած ժամանակահատվածին:

Եվ սա նշանակում է, որ Սերժ Սարգսյանը պաշտպանության նախարարի պաշտոնն ըստ էության «ամրագրում» է իր համար, իր ազդեցության և իրավասության համար՝ այդ պաշտոնը դուրս բերելով 2017 թվականի ընտրությունների շրջանակից, իսկ գուցե նույնիսկ 2018-ի շրջանակից: Մեծ հաշվով՝ սա նաև տրամաբանական է, քանի որ պաշտպանության նախարարի խնդիրը ըստ էության դուրս է ներքաղաքական կամ ներիշխանական տրամաբանությունից, և այստեղ Սերժ Սարգսյանն անում է քայլ, որն առավելապես ունի արտաքին նշանակություն, և որի հասցեատերերը արտաքին քաղաքական կենտրոններն են, միջազգային իրադարձությունները: Պարզապես Սերժ Սարգսյանն այդ քայլն անում է այն ժամանակահատվածում, երբ ներսում, ըստ էության, իր դիրքերը զգում է հնարավորինս ամուր՝ այդպիսով համարելով, որ կարող է նաև գնալ նմանօրինակ հեռահար փոփոխությունների:

Իսկ քանի որ հասցեատերը, ըստ էության, արտաքին աշխարհն է, ապա այստեղ տրամաբանական է, որ Սերժ Սարգսյանը պետք է ներկայացնի հնարավորինս երկարաժամկետ հեռանկարներ և պլանավորում: Ըստ էության, այս իմաստով, Վիգեն Սարգսյանն արտաքին ընկալման տեսանկյունից հավասարապես ընդունելի է աշխարհաքաղաքական հիմնական բևեռների համար, որոնց հետ հարաբերվում է Հայաստանն անվտանգության ոլորտում: Այս իմաստով, Սերժ Սարգսյանն ըստ էության նոր փուլում տալիս է «հավասարազոր» մեկնարկ: Իսկ ահա, թե ինչ ընթացք, ինչ ուղղություն կունենա այդ մեկնարկը, ու ինչ կմնա այդ «հավասարությունից» կամ «հավասարակշռությունից» մեկ-երկու տարի հետո, սա արդեն հարց է, որ կախված է ժամանակից, սակայն հարց, որից էլ կախված է ըստ էության Հայաստանի ապագան:

Խնդիրն այն է, որ այս տեսանկյունից հայկական ինքնիշխանության ըստ էության վերջին պատվարը մնացել է պաշտպանական ոլորտը, և եթե այս ոլորտն էլ հիմնարար կերպով ներքաշվի եվրասիական թակարդ, ապա դա արդեն կլինի ճակատագրական:

1in.am