Սպարապետի հպարտությունն ու ադեկվատությունը կորցրած Վիգեն Սարգսյանը

Առաջին լրատվական / Հայաստանի պաշտպանության նախարար Վիգեն Սարգսյանն այսօր Եռաբլուրում ասել է, թե սպարապետ Վազգեն Սարգսյանը կհպարտանար այսօրվա Հայաստանով, Հայաստանի գրանցած առաջընթացով: Այնպիսի տպավորություն է, կարծես թե, վերջին մեկ-երկու օրերին Վիգեն Սարգսյանը կորցրել է քաղաքական ադեկվատությունը: Թերևս նա հոգեբանական բարդույթի, քաղաքական նարցիսիզմի ազդեցության տակ է ու կարծում է, որ պաշտպանության նախարարի պաշտոնը նրան օժտել է այնպիսի ազդեցիկությամբ` ինչպիսին ժամանակին ուներ Վազգեն Սարգսյանը:

Վիգեն Սարգսյանի խորհրդարանական երեկվա ագրեսիվ վարքագիծը չունի որևէ ռացիոնալ բացատրություն, ինչպես նաև այն, ինչ այսօր նա ասել է Եռաբլուրում: Երբ մարդը հանգամանքների բերումով զբաղեցնում է պաշտոն, որը համարժեք չէ նրա քաղաքական կամ համակարգային ազդեցիկությանը, թերևս կորցնում է խոսքի ադեկվատությունը: Տեղին է ասել, որ Վիգեն Սարգսյանը` թեև այն հանգամանքին, որ մեկ տարուց ավելի ցբաղեցնում է պաշտպանության նախարարի ազդեցիկ պաշտոնը, դեռևս չի ընկալվում որպես հայաստանյան քաղաքականության ինքնուրույն սուբյեկտ, կարճ ասած` դուրս չի գալիս Սերժ Սարգսյանի ստվերից:

Սակայն վերադառնանք Վիգեն Սարգսյանի այսօրվա հայտարարությանը և նկատենք, որ այն խիստ խոցելի է, առաջին հերթին, բարոյական հարթության վրա, որովհետև հաստատ ՊՆ այսօրվա նախարարը չէ այն մարդն, ով իրավունք ունի խոսել Վազգեն Սարգսյանի տեսլականի, պատկերացումների մասին և առհասարակ` դատապարտելի է, երբ ասելիքի բացակայությունը քաղաքական գործիչներին ստիպում է` վկայակոչել նահատակված առաջնորդներին, իրենց քաղաքական խեղճությունը քողարկել` վերջիններիս հղում անելով:

Վիգեն Սարգսյանի այսօրվա ասածը որևէ քննադատության չի դիմանում քաղաքական, բովանդակային հարթության վրա, որովհետև Սպարապետի տեսլականը, քաղաքական նպատակը արժանապատիվ Հայաստանն էր, այն երկիրը, որի կործանման գնով Վիգեն Սարգսյանի երեկվա և այսօրվա նախագահները հասան միանձնյա իշխանության` կանաչ լույս վառելով նաև իր` Վիգեն Սարգսյանի կարիերայի բուռն վերելքի համար:

շարունակությունը՝ կայքում