«Путин - вор». ո՞ւմ վրա է հույսը դրել Սերժ Սարգսյանը

Առաջին / Սառույցը կոտրված է: Նույնիսկ Ալեքսեյ Նավալնիի քսանօրյա կալանքը, այսօր Ռուսաստանում իրականացված մոտ 200 ձերբակալությունները չվախեցրեցրին մի քանի հազար երիտասարդների, ովքեր երկրի տասնյակ քաղաքների փողոցներում «շնորհավորեցին» Վլադիմիր Պուտինի ծննդյան օրը` պահանջելով նրա հրաժարականը: Ղրիմի վերադարձի լեգենդը, սիրիական ճեղքումը այլևս չեն ոգեկոչում ռուսաստանցիներն, ովքեր դարձել են Պուտինի արկածախնդրության զոհերը` իրենց մաշկի վրա զգալով արևմտյան պատժամիջոցների հետևսնքները:

Հարյուրավոր մարդիկ այսօր Կրեմլի պատերի մոտ վանկարկել են Путин-вор կարգախոսը` հասկացնելով, որ անսասան թվացող դիկտատորը կորցնում է քաղաքական, բարոյական հեղինակությունն անգամ հարազատ երկրում: Պուտինը, ով իր նախագահական չորրորդ ժամկետին է պատրաստվում լուսանցք քշված իզգոյի կարգավիճակում, բացարձակ հեղինակություն է միայն Հայաստանի քաղաքական էլիտայի համար, ով անցնող ամբողջ շաբաթվա ընթացքում ինքնազոհաբերության գնով սեփական հասարակությունից և ընդդիմությունից պաշտպանում էր ռուսական ցարին` հընթացս նրա ոտքերի տակ նետելով Հայաստանի ինքնիշխանության վերջին փշրանքները:

Ապշել կարելի է, երբ ղարաբաղյան պատերազմում հաղթած երկրի բոլոր երեք նախագահները նվաստացուցիչ պայմանագրերով ու ստվերային համաձայնություններով Հայաստանի անկախությունը զոհաբերել են կայսրության շահերին` ամոթալի կապիտուլյացիան որակելով որպես պետական քաղաքականություն և անվտանգության համակարգի ամրապնդում: «Հոկտեմբերի 27» ապրած երկրի խորհրդարանում գոնե մեկ հարյուրամյակ ռուսամետ պատգամավորներին պետք է հաշվեինք մատների վրա, եթե, իհարկե, ունենայինք տարրական արժանապատվություն և հասունություն ունեցող քաղաքական համակարգ:

շարունակությունը՝ կայքում