Տգեղ երևույթ Հայաստանի հավաքականում. Ինչո՞ւ են անտեսվում լավագույն տղերքը

ԱՌԱՋԻՆ / Երեկ հայտնի դարձավ ֆուտբոլի Հայաստանի ազգային հավաքականի վերջնական կազմը, որը նախապատրաստվելու է հոկտեմբերի 5-ին Երևանում կայանալիք աշխարհի առաջնության ընտրական փուլի Լեհաստանի և մարտի 8-ին Աստանայում կայանալիք Ղազախստանի հավաքականի հետ հանդիպմանը: Չնայած Լեհաստանի հետ հանդիպման ելքը 99 տոկոսով պարզ է, այդուհանդերձ՝ տվյալ մրցավեճին մեր հավաքականը լուրջ խնդիրներ կունենա պաշտպանությունում: Որակազրկման պատճառով երևանյան խաղը բաց կթողնեն կենտրոնական պաշտպաններ Գաել Անդոնյանն ու Վարազդատ Հարոյանը, և մեծ է հավանականությունը, որ կգրանցվի հերթական «փառահեղ» արդյունքը:

Պատրաստ լինելով հերթական ձախողմանը՝ փորձենք հասկանալ, թե ինչ դրական կողմ կարող էին ունենալ առաջիկա հանդիպումները: Քանի որ հոգեվարքի մեջ գտնվող հավաքականն ու հայկական ֆուտբոլը առկա իրավիճակում չեն կարող որևէ հեռանկար ունենալ, միակ դրական երևույթը կարող էր դառնալ ֆուտբոլիստներին խաղալու և դրսևորվելու հնարավորություն տալը: Խոսքը հատկապես վերաբերում է այն ֆուտբոլիստներին, ովքեր իրենց թիմերում խաղաժամանակ չեն ստանում:

Վերջերս «Բեշիկթաշի» հիմնական թիմից երկրորդ թիմ տեղափոխվեց Հայաստանի ազգային հավաքականի կիսապաշտպան Արաս Օզբիլիսը: Սա հերթական հոգեբանական հարվածն էր հայ ֆուտբոլիստին, ում ոչ մի կերպ չի հաջողվում այլ ակումբ տեղափոխվել և խաղային պրակտիկա ձեռք բերել: Օզբիլիսի միակ հույսը Հայաստանի ազգային հավաքականն էր, սակայն Պետրոսյանի ցուցակում մեր երբեմնի առաջատարըներից մեկը տեղ չի գտել: Ու նրա կարիերայի ծանր օրերին Արասին օգնության ձեռք մեկնելու փոխարեն՝ ըստ էության երես ենք թեքում նրանից: Կարծում ենք՝ առկա իրավիճակում Արասը երջանիկ կլիներ, ասենք, Ղազախստանի դեմ 25 րոպե խաղալով: Դա Արթուր Պետրոսյանի կողմից մարդկային քայլ կլիներ, և ոչ ոք նրան չէր քննադատի նման որոշման համար:

շարունակությունը՝ կայքում