«Մեր գյուղերը հակաէսթետիկ երևույթներ են». վարչապետի հանձնարարականն ու նրա ռիսկերը

Վարչապետ Կարեն Կարապետյանը կառավարության սեպտեմբերի 7-ի նիստում հանրապետության տարածքում գտնվող կիսակառույց ու անավարտ օբյեկտների վերաբերյալ հանձնարարական տվեց Քաղաքաշինության պետական կոմիտեի նախագահին, մարզպետներին ու Երևանի քաղաքապետին, մասնավորապես մեկ ամսվա ընթացքում գույքագրել քաղաքաշինական գործունեության հատուկ կարգավորման տարածքներում, ՀՀ միջպետական և հանրապետական նշանակության ճանապարհների վրա, ՀՀ քաղաքների կենտրոնական մասերում առկա բոլոր անավարտ շինություններն ու տարիներ շարունակ շինարարություն չսկսված հողամասային տարածքները։ Վարչապետի խոսքերով՝ պետք է խուսափել այս օբյեկտների անհրապույր տեսքից ու շրջակա միջավայրի վրա բացասական ազդեցությունից, հանրապետությունում տնտեսական զարգացման համար բարենպաստ պայմաններ ստեղծել, կառուցապատման ներդրումային գործընթացը խթանել և զբոսաշրջության համար ավելի գրավիչ միջավայր ձևավորել։

Ճարտարապետ Հրաչյա Պողոսյանը այս գործընթացը դրական է գնահատում՝ նշելով, որ թե քաղաքի տարբեր հատվածներում, թե հատկապես գյուղերում կիսակառույց շինությունները միշտ էլ անհրապույր են եղել։

«Եթե այդ շենքը պետք է շատ գեղեցիկ կառուցվեր, սակայն չի կառուցվել և այդպես կիսատ վիճակում է մնացել, ապա, իհարկե, դա անհրապույր է, իսկ որտեղ է այդ անհրապույր պատկերը․ մեր երկրում այսօր կա մոտավորապես 850-900 գյուղ, որոնք ուղղակի անտանելի տգեղ են, մեր գյուղացիների տների առջև միշտ կարող ես տեսնել մի հին ավտոմեքենայի կմաղք, կես մեքենա ավազ ու մի քանի հարյուր հատ էլ քար, որը, իհարկե, գալիս է մեր ժողովրդի ապրած դժվար կյանքից, բայց դա չի նշանակում, որ այդպիսի բան պետք է թույլ տալ, եթե այդ մարդն ուզում է կես ավտո ավազը պահել, թող գոնե տանի տան հետնամասում լցնի, ոչ թե հենց դիմացը ճանապարհի վրա, իսկ եվրոպական գյուղերում դուք այդպիսի բան չեք տեսնի․ այնտեղ ամեն մեկի տան առջև մի փոքրիկ պարտեզ է, ծաղկանոց կամ ծառ ու ծաղիկ է տնկած»,- «Առաջին լրատվական»-ի հետ զրույցում ընդգծեց Հրաչյա Պողոսյանը և միևնույն ժամանակ հավելեց․«Յուրաքանչյուր այցելու, որը գալիս է մեր երկիր այնպես չէ, որ տպավորություն ստանում է միայն մայրաքաղաքից, այլ մեծ տպավորություն են ստանում նաև այդ ճանապարհներով երթևեկելուց և անցնելով այդ գյուղերով, որոնք ահավոր վիճակում են, ահավոր անհրապույր են, կարճ ասած՝ հակաէսթետիկական երևույթներ են մեր գյուղերը, որը բոլոր կողմերի համար էլ վատ է։ Իսկ ինչ վերաբերում է քաղաքի շինություններին, օրինակ այնպես ինչպես եղավ Երիտասարդկան պալատի դեպքում, երբ գնորդն այն քանդեց ու թողեց հեռացավ, Երիտասարդական պալտի տեղը թողնելով ավազի, քարի հանք, 12-13 տարի է արդեն այդտեղ ոչինչ չի կառուցվում, քաղաքի կենտրոնում ամայիր վիճակ է և նման շատ այլ օրինակներ կան։ Նշնակում է, որ նման մարդկանց պետք է օրենքի ուժով կարգի հրավիրել, սա լրջագույն խնդիր է այսօր։ Այսօր միայն Երևանիր կենտրոնն է բարեկարգ, բայց երբ արդեն հեռանում ես կենտրոնից կամ գնում ես դեպի արվարձաններ, այնտեղ սարսափելի վիճակ է տիրում։ Մենք մեզ համարում ենք իբրև թե եվրոպական քաղաքակրթության կրողներ, բայց իրականում այդպես չէ, մենք մոռացել ենք, թե գեղեցիկն ինչ բան է»։