Ռուս քաղաքագետը մեկնաբանում է Սարգսյանի անակնկալ այցը Մոսկվա

«168 ժամ»-ի հարցազրույցը ռուս քաղաքական վերլուծաբան, սյունակագիր Վադիմ Դուբնովի հետ.

– ՀՀ նախագահ Սերժ Սարգսյանը վաղը մեկնում է Սոչի, որտեղ հանդիպելու է ՌԴ նախագահ Վլադիմիր Պուտինի հետ: Նրանց օրակարգում նաև Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության կարգավորման խնդիրն է: Իսկ սեպտեմբերին, Հայաստանի և Ադրբեջանի ԱԳ նախարարների հանդիպման նախօրյակին, Թուրքիայի նախագահ Էրդողանն այցելելու է Բաքու։ Ի՞նչ ակնկալել այդ հանդիպումներից։

– Եթե կարճ պատասխանեմ, ապա ոչինչ պետք չէ ակնկալել, քանի որ, կարծում եմ՝ Սարգսյանը Պուտինի հետ քննարկելու շատ թեմաներ ունի՝ անկախ ավանդական Ղարաբաղյան թեմայից։ Կարծում եմ՝ շատ ընթացիկ հարցեր կան, իսկ Ղարաբաղյան խնդիրն այստեղ հարմար է նրանով, որ դրա շուքի ներքո կարելի է թաքցնել ցանկացած քննարկումներ, որոնք այդքան մասշտաբային չեն, բայց գուցե շատ ավելի կարևոր են թե՛ Մոսկվայի, թե՛ հատկապես Երևանի համար։ Օրինակ՝ հեռանկարային-ռազմավարական, ռազմատեխնիկական հարցեր, կամ հարցեր, որոնք առնչվում են Հայաստանի եվրոպական ինտեգրացիայի խնդրին, և այլն։ Ըստ էության, դրանք հարցեր են, որոնք չեն առնչվում Ղարաբաղին, թեև կարող է՝ որոշակի կոորդինացիոն հայտարարություններ, քայլեր կամ ցանկություններ լինեն Սարգսյան-Ալիև հնարավոր հանդիպման կապակցությամբ։ Կարծում եմ, որ դա հնարավոր է, բայց չեմ կարծում, որ հանուն դրա Սարգսյանը կմեկներ Պուտինի հետ հանդիպման։

Ինչ վերաբերում է Էրդողան-Ալիև հանդիպմանը, կարծում եմ՝ այս դեպքում Ղարաբաղյան թեման մի քիչ ավելի շատ կարծարծվի, քանի որ Ալիևին հետաքրքրում է Էրդողանի դիրքորոշումն արտաքին քաղաքականության ոլորտում, իսկ Էրդողանին նույնպես հետաքրքրում են կոորդինացման հավանական հնարավորությունները, իրենց միջև եղած հակասությունների լուծման հնարավոր ուղիները, քանի որ այժմ Էրդողանի համար Ադրբեջանը շատ կարևոր է։ Իսկ Թուրքիան Ալիևի համար սկզբունքորեն միշտ է կարևոր։ Կարծում եմ, որ Էրդողանը Ղարաբաղի հարցով որևէ լուրջ խոստումներ չի տա Ալիևին, բայց դիրքորոշումների հստակեցում և Թուրքիայի կողմից ավելի հստակ հայտարարությունների մասին խոստումներ Ալիևին կհաջողվի ձեռք բերել։

Հայաստանի և Ադրբեջանի արտգործնախարարների հանդիպումը, չեմ հիշում, թե թվով որերորդն է, բայց հաշվի առնելով, թե ինչ է եղել նախկինում այդ հանդիպումների ժամանակ, ակնկալիքներ կրկին պետք չէ ունենալ։ Կողմերի դիրքորոշումները սկզբունքորեն բոլորովին համատեղելի չեն։ Հանդիպումը բավականին տեխնիկական է, և հիմնականում տեխնիկական հարցեր կքննարկվեն։ Ադրբեջանը կփորձի ձգտել, որ այդ տեխնիկական հարցերը կապվեն ավելի գլոբալ հարցերի հետ, իսկ Հայաստանը կպնդի, որ քննարկումը սահմանափակվի զուտ տեխնիկական հարցերի շուրջ, օրինակ՝ մոնիտորինգ, և այլն։

շարունակությունը՝ կայքում