Սառը ցնցուղ. ոստիկանապետի անկեղծության պահը

Առաջին / Մինչ հասարակությունը հետևում է, թե քանի թռիչք է կատարելու ռուսական ԱԻՆ «ԻԼ 76» օդանավը Խոսրովի հայկական արգելոցում հրդեհը մարելու համար, Հայաստանում տեղի է ունենում մեկ այլ «հրդեհ»: Օրվա լրահոսը ընթերցելիս տպավորություն է, որ մենք ապրում ենք ոչ թե Հայաստանում, այլ Սիցիլիայում. վեճ և կրակոցներ Սյունիքում՝ կան վիրավորներ, կրակոցներ Լոռիում՝ ով է կրակել ինչ-որ քրեական հեղինակության վրա, կրակոցներ Երևան-Սևան ավտոմայրուղում: Սա ընդամենը խիստ համառոտ վերարտադրությունն է վերջին օրերի լրահոսի, որ կապված է կրակոցների, այս կամ այն զենքի տեսակի գործադրման հետ: Սիցիլիան գուցե նույնիսկ հանգստանում է Հայաստանի համեմատ:

Հայաստանի իրավապահներն այդ ֆոնին մշտապես հավաստիացնում են, որ վերահսկում են քրեածին իրավիճակը: Քրեածին իրավիճակը՝ գուցե, իսկ քաղաքակա՞ն իրավիճակը: Լրահոսի «կրակոցների» ալիքը քաղաքական չէ՝ իհարկե, բոլորը ի վերջո բնորոշվում են որպես կենցաղային, խուլիգանական վիճաբանություններ ու արարքներ: Եվ իսկապես, այդտեղ որևէ ծխածածկույթ չկա, ոչինչ փորձ չի արվում թաքցնել:

Խնդիրը այն է, սակայն, որ զենքի գործադրմամբ հանցագործությունների այդպիսի ալիքը՝ լինի այն կենցաղային, թե խուլիգանական, ավազակային, ի վերջո՝ դառնում է քաղաքական, այլ կերպ պարզապես լինել չի կարող: Խոսքը բնակարանային գողությունների կամ գրպանահատության մասին չէ, թեև անգամ այդ հանցագործությունները որոշակի ծավալից հետո ստանում են քաղաքական բնույթ՝ տարբեր դրսևորումներով: Առավել ևս զինված միջադեպերը՝ անկախ դրանց բնույթից և անկախ զենքի օրինական կամ ապօրինի լինելուց, այդպիսի առատության պայմաններում անխուսափելիորեն դառնում են քաղաքական:

շարունակությունը՝ կայքում