Իր վատ խասյաթի համաձայն, նախագահն իրոք չի թողնի նոր վարչապետին աշխատել

Կառավարության փոփոխություն նախատեսվում էր վաղուց, և նոր կառավարության (Սերժ Սարգսյանի խոսքերով՝ «վստահության կառավարության») թեմայի մեջ ռուսական կողմը փորձ է արել ինչ-որ կերպ տեղավորվել:
Զուգահեռ ահռելի գումարներ են դրվել Համախմբում, Ալյանս, Օեկ-Վերածնունդ կուսակցությունների մեջ, որպեսզի ՏԻՄ ընտրություններում չեղած տեղից աղմուկ հանեն՝ հետագա պառլամենտականին ընդառաջ հող ստեղծելու համար: Ամենայն հավականությամբ, արդեն ՏԻՄ ընտրություններից հետո այս ուժերը կհամալրվեն ռուսահայ պոպուլյար սուբյեկտներով: Ընդ որում, եթե Կարապետյանի վարչապետացման հետ խնդիրներ առաջանան, նա արդեն կկարողանա ուղղակի համագործակցության մեջ մտնել Համախմբան հետ: Արա Աբրահամյանի քաղաքական հայտն էլ չի կորել: Չմոռանանք նաև, որ Կարապետյանի վարչապետացման հավանականության մասին արտահոսքը մամուլում հայտնվեց Գազպրոմին մեր ունեցած ահռելի պարտքի շուրջ տևական աղմուկից հետո:
Կարապետյանի անձի շուրջ աշխատում է ինչ որ PR ծրագիր, որի հիմնական նպատակներն են լինելու՝ նրան, ի համեմատ մեր լֆիկների, որպես բարեկիրթ ինտելեկտուալ ներկայացնելը, մասնավորապես Երևանի քաղաքապետերի շարքում նրան առանձնացնելը: Բարեկրթությունը դեռևս բավարար պայման չէ, մանավանդ, եթե այդ բարեկիրթը մեր բարեկիրթը չէ: Մենք տեսել ենք նաև մեր բարեկիրթներին՝ Տիգրան Սարգսյանի կառավարությանը, և զգացել ենք նրանց ու տնտեսության, նրանց ու հասարակության միջև եղած հաղորդակցային ճգնաժամը: Ինչ վերաբերում է քաղաքապետերին և մասնավորապես նրանց կառավարման արդյունավետությանը, գործող քաղաքական համակարգի թույլատրելիության և հասարակական պահանջարկի պայմաններում Տարոն Մարգարյանը ցուցաբերում է մի քանի անգամ ավել արդյունավետ կառավարում, քան նրա նախորդները, եթե չլինեին տրանսպորտի դեմ թանկացման ակցիաները, նա հավակնելու էր իշխանության ամենամեծ ռեյտինգն ունեցող գործիչը լինել: Արդեն վարչապետացումից հետո Կարապետյանի համար գործարկված փիառ խմբակները տարածելու են «Սերժը չի թողնում աշխատեմ» թեզը: Մեծ հույս ունեմ, որ իր վատ խասյաթի համաձայն, Սերժն իրոք չի թողնի նոր վարչապետին աշխատել և կանի այն, ինչ անում է ամենալավը՝ քաղաքականապես «կփչացնի» ևս մեկ հավակնոտ սուբյեկտի, եթե 5 ամիսը բավարարի:
Հաատկանշական է նաև, որ ամերիկյան փորձագիտական շրջանակները, որոնք ինչպես մեր մոտ և ՌԴ-ում, այնպես էլ ԱՄՆ-ում, հաճախ ներկայացնում են բաներ, որ իշխանութունն ուղիղ ասել չի կարող, հիասթափություն են հայտնում Հայաստանից և արդեն բացահայտ խոսում այն մասին, որ ռուսների կողմից կան ահռելի ճնշումներ: Սրան նախորդել էին ռուսական շրջանակների պնդումներն այն մասին, որ ամերիկացիներն ինչ-որ բաներ են ձեռնարկում, հրապարակվել էին դեսպանատան իբր գործակալների անուններ: Իսկ Վարուժան Ավետիսյանը բանտից նամակ-վերլուծություն է գրում, որտեղ վերահաստատելով ռուսական գաղութատիրության դեմ պայքարի առաջնահերթությունը, ռուսական գաղութատիրությունը համեմատում է ամերիկյանի հետ՝ նշելով, որ վերջինս, ի տարբերություն ռուսականի, գործընկերային շանսեր է տալիս: Ենթադրում եմ, որ Ծռերի թեման այլևս դառնում է ֆոլկլորային, իսկ նրանց քաղաքական հատվածը «պերեխվատ» է եղել: Վերոնշվածից կարող ենք ենթադրել, որ Հայաստանն արդեն ոչ միայն շահերի, այլև ինչ-որ գործողությունների առումով դառնում է ռուս-ամերիկյան հակադրության թատերաբեմ:
Միանշանակություն այս ամբողջ գործընթացներում չի լինելու, վերջնական հանգրվան՝ նույնպես, ինչ-որ քայլեր, որոնք մենք կփորձենք ներկայացնել որպես ռուսների հաղթանակ, Հայաստանի կապիտուլյացիա, մայդանի նախապատրաստում և այլն, ընդամենը երկար, նյարդային հակադրության հերթական փուլեր են: Ազատիչը շախմատ է խաղում, բախտի բերմամբ աշխարհում խառն են ավելի կարևոր բաներով, և աշխարհի ուժային կենտրոնների ռիթմը թույլ է տալիս մեզ շախմատ խաղալ ու մանեվրել, իսկ շախմատն, անկեղծ ասած, չնայած իր ինտելեկտուալությանը, դիտարժանության առումով անշուք և ձանձրալի խաղ է:

Լևոն Մարգարյան, վերլուծաբան