«Ինչ եմ ասե՞լ, որ նախագան նեղանա․ ասում եմ եթե չեք օգնում, թողեք մարդիկ էթան էս երկրից»․ գեներալ Սարոյան

Գեներալ պատգամավոր Սեյրան Սարոյանը Ազգային ժողովում մշտապես առանձնացել է իր խոսքի ուրույն ոճով: Նրա ելույթները ԱԺ բարձրագույն ամբիոնից, հարցազրույցները լրագրողների հետ միշտ ուղեկցվել են հումորային շեշտադրումներով: Նրա վերջին ելույթը ևս Ազգային ժողովի նիստերի դահլիճում առանձնահատուկ հետաքրքիր բնույթ ուներ: Գեներալը վերջերս տեղացած կարկուտը համեմատեց թուրքի հետ և կոչ արեց իշխանություններին անտարբեր չմնալ:

«Չորրորդ իշխանության» հարցին` գեներալ պատգամավորի ոչ ստանդարտ ելույթներն ու ռեպլիկները ինչպես են ընկալվում երկրի ղեկավարության և հատկապես`Սերժ Սարգսյանի կողմից, Սեյրան Սարոյանը պատասխանեց իրեն բնորոշ անկեղծությամբ. «Մենք հո՞ շառ չենք անում կամ մոգոնում, որ ասենք նախագան էլ նեղանա: Ես իմ հայտարարությունների մեջ ավելորդ բան չեմ խոսացել, ինչը որ կա իրականության մեջ, ես էդ եմ խոսում: Ես ինչ եմ ասել, ասել եմ կարկուտը եկել, յոթը գյուղ շարքից հանել ա:Եթե էդ ժողովրդին չեք օգնում, թողեք էթան Հայաստանից, թող էթան, աշխատեն, բանկի փողերը փակեն: Բայց խի՞ թողենք էթան, դրա դեմն առնելու համար ժողովրդին շուտ օգնել ա պետք: Երկար չձգենք ամիսներով, տարիներով , ժողովուրդն ա չէ՞ ասում, որ մինչև անձրև գա, գորտի աչքերը դուրս կգա, ըտենց օգնելը ումն ա՞ պետք: Պետք ա մի բան անել, հեսա աշնանացանի ժամանակ ա, գոնե ժողովուրդը մի բան կառնի, կապրի»:

- Պարոն Սարոյան, անդրադառնանք վերջին շրջանում շփման գծում լարվածության մեծացմանը: Ամեն օր զինվորի զոհվելու կամ վիրավորվելու լուր է լսվում: Հանրության մեջ տեսակետ է ձևավորվում, որ պատերազմի վտանգ կա: Որպես պատերազմով անցած մարդ, ի՞նչ եք կարծում` հասարակությունն անհանգստանալու պատճառ ունի՞:

- Ես միշտ ասել եմ ու հիմա էլ կասեմ, որ թուրքը մնում ա թուրք: Դաժե տեսար, չէ՞, որ կարկուտը եկավ, ես իմ ելույթում կարկուտը համեմատեցի թուրքի հետ, որ եկել ա մեզ վնաս տա: Իսկ ինչ վերաբերում ա պատերազմին, մենք միշտ էլ պատերազմական վիճակում ենք եղել: Ամեն օր Հայաստանի ու Ղարաբաղի սահմաններում կա պատերազմական վիճակ, մի օր բախտներս բերում ա` զոհ չենք տալիս, եթե չի բերում` զոհեր ենք ունենում: Ամեն օր նույն պատմությունը կա: Թուրքը երբեք չի հանգստանում, թուրքը ունի իրա ձեռագիրը` միշտ կրակում ա: Էսքան մեր հողերը վերադարձրել ենք, իրանք վառված են չէ՞ մեզնից, իրանք էլ չէ՞ փախստականներ ունեն: Չէ՞ որ էդ փախստականները միշտ իրանց հարցը բարձրացնում են, միշտ իրանց կառավարությանը պահում են ճգնաժամի մեջ: Էսօր, որ իրանց մանաթի արժեզրկումը եղել ա, ալիևական կլանը էսօր միշտ Ղարաբաղի ֆակտրը բերում ա մեյդան, որ կարենան իրանց ժողովրդին հանգստացնեն: Իսկ էն, որ էս պահին պատերազմ կարող ա լինի, ինձ չի թվում, որովհետև հիմա աշխարհում մեծ քաղաքականությունը փոխվել ա, հիմա նորից ամեն մեկը իրա կամանդն ա ուզում հավաքի: Էս պահին ընձի թվում ա Ալիևը չի ընկնի ոտի տակ: Ընենց որ, ես որպես հին զինվորական մտածում եմ, որ գոնե էս պահին գեոպալիտիկան ընենց ա, որ դժվար ինչ որ բան լինի, եթե իհարկե մեծ տերությունները չդրդեն դրան: Պետությունները հիմա փորձում են իրար միանալ ավելի մեծ ուժեր ստեղծել և արաբական աշխարհում, և Ռուսաստանում: Չինաստանում ու Հնդկաստանում էլ շատ խառն ա, դրա համար դժվար թե մեզ նման փոքր պետությունների հարցը առաջ քաշեն: Իսկ որ ամեն օր զոհ ունենք,ամեն օր վիրավոր ունենք, էդ նույն բանն էլ ադրբեջանցին ունի, ընենց չի, որ մեր զինվորը կամ մեր զորքը կանգնած նայում ա: Մենք մեկին հինգ պատասխան ենք տալիս: Բայց մենք չենք հայտարարում էդ մասին, չենք ասում, թե էսքան թուրք սատկացրինք, որովհետև աշխարհը նայում ա:

շարունակությունը՝ կայքում