Եվրամիությունը բռնեց գլխից. տա՞ք, թե՞ սառը

Առաջին / Դատելով Եվրամիության դեսպան Պյոտր Սվիտալսկու վերջին հայտարարությունների վերաբերյալ ՀՀԿ-ի կամ ընդհանրապես իշխանության արձագանքից, Եվրամիության դեսպանը կպել է Հայաստանի իշխող համակարգի, իշխանության «բաց նյարդին» կամ թույլ տեղին: Իսկ ի՞նչ է արել դեսպան Սվիտալսկին: Արտառոց ոչինչ: Նա ընդամենը խոսել է Հայաստանի ընտրական համակարգի կատարելագործման և հանրային վստահելիության մակարդակի էլ ավելի բարձրացման անհրաժեշտության մասին: Այսինքն՝ նա խոսել է մի բանի մասին, որը ոչ միայն իշխանությունն ինքն է անհրաժեշտ համարում, այլ այդ հարցում նույնիսկ պարբերաբար հղում է անում հենց Եվրամիության պաշտոնյաների գնահատականներին: Պարզապես Սվիտալսկին այս անգամ խոսել է իշխանության համար «սրբության սրբոց» հանդիսացող օբյեկտներից մեկի՝ ԿԸՀ մասին:

Ասենք, երբ Եվրամիությունը խոսում է ընտրատեղամասերում որևէ դրվածքի մասին, իշխանությունը դա չի գնահատում միջամտություն ներքին գործերին, երբ Վենետիկի հանձնաժողով կամ որևէ այլ միջազգային կառույց տալիս է խորհուրդ կամ գնահատական Ընտրական օրենսգրքին, որն ի դեպ ավելի բարձր է դե յուրե, քան նույն ԿԸՀ-ն՝ քանի որ ԿԸՀ-ն ենթարկվում է այդ օրենսգրքին, Հայաստանում չեն հայտարարում, թե դա միջամտություն է ներքին գործին, այլ նույնիսկ հպարտանում են, որ բավարարել են տրված խորհուրդը, կամ հորդորը, կամ ճաշակը: Բայց ահա ԵՄ դեսպանը խոսել է ԿԸՀ մասին և ընդամենը խորհուրդ տվել մտածել ԿԸՀ-ն ավելի արժանահավատ դարձնելու համար կազմը ընդլայնելու և քաղհասարակության ներկայացուցիչներ ներառելու մասին, և իշխանությունն այնպես է արձագանքում, կարծես ԵՄ դեսպանը պատերազմ է հայտարարել Հայաստանին: Իրականում ԵՄ դեսպանի հայտարարությունն իսկապես պատերազմ է կամ ունի նման նշանակություն, բայց պատերազմ ոչ թե Հայաստանին, այլ պատերազմ հանուն Հայաստանի՝ ընդդեմ իշխանության: Բանն այն է, որ ԵՄ դեսպանի հայտարարությունը փաստացի հարված է Հայաստանի իշխանության «գլխավոր շտաբին»: Առերևույթ ԿԸՀ-ն ընթացակարգային օղակ է, որտեղ արձանագրվում է ընտրության պաշտոնական արդյունքը, իսկ այսպես ասած իշխանության հրամանատարական շտաբ դիտարկվում է կամ Մելիք-Ադամյանը կամ Բաղրամյան 26-ը:

շարունակությունը՝ կայքում