Ադրբեջանին հայկական պատասխան հարվածի ուղղությունը

Լրագիր / Հունիսի 16-ին Ադրբեջանի զինված ուժերը հերթական անգամ խախտել են հրադադարը եւ ըստ Արցախի ՊԲ հաղորդագրության, հակատանկային նռնականետով հավածել են կենտրոնական գոտու զորամասերից մեկի պահպանության տեղամասին: Դրա հետեւանքով զոհվել է հայկական զինուժի երեք զինծառայող: Ողբերգական այդ տեղեկությունից ընդամենը մի քանի ժամ անց, հունիսի 17-ի առավոտյան տեղեկություն ստացվեց հյուսիսային ուղղությամբ հակառակորդի կրակոցի հետեւանքով հայկական կողմից զինծառայող կորստի մասին:
Չորս զոհ երկու օրում՝ հունիսի 16-17: Ողբերգական այդ տեղեկությունները տխուր խորհրդանշականությամբ համընկան Արցախի մայրաքաղաք Ստեփանակերտում հայկական կուսակցությունների երրորդ ֆորումի մեկնարկի հետ: ՀՀԿ նախաձեռնած այդ հավաքն արդեն երրորդ անգամ անցնում է Ստեփանակերտում եւ այն մեկնարկել է հունիսի 16-ին:
Մասնակցում է Հայաստանի եւ Արցախի մոտ երկու տասնյակ կուսակցություն: Ի՞նչ կարող են անել հայկական կուսակցություններն Արցախի խնդրի համար, նաեւ առաջնագծում անվտանգության եւ կայունության համար: Առաջին հայացքից կուսակցություններն առաջնագծի համար չեն, առաջնագծի համար բանակն է, դրա ռազմա-տեխնիկական արդիականությունն ու մարտական պատրաստությունը, կարգապահությունը:
Բայց, առաջնագծում տեղի ունեցողը, հրադադարի խախտումները, Ադրբեջանի սադրանքները, Բաքվի սահմանային մարդասպանությունը ռազմա-տեխնիկական կամ քրեական խնդիր չէ միայն, այլ առաջին հերթին քաղաքական:
Ադրբեջանի յուրաքանչյուր սադրանքից հետո հայկական կողմում փորձագետները, հանրությունը, լրատվամիջոցները փորձում են քննարկել, թե ի՞նչն էր հերթական սադրանքի պատճառ: Պատճառներ, վարկածներ գտնվում են՝ ինչ որ նշանակալից հանդիպումից առաջ կամ հետո, ինչ որ ներքին խնդիրներ Ադրբեջանում, ինչ որ աշխարհաքաղաքական զարգացում, որից փորձում է օգտվել Ալիեւը եւ այլն:
Սակայն անկասկած է, որ առաջնագծում ադրբեջանական սադրանքները կամ պարզապես մարդասպանությունը լոկալ որոշումներ կամ պահի թելադրանք չեն, դրանք քաղաքականություն են, որ Բաքուն իրականացնում է արդեն տարիներ շարունակ, անգամ ապրիլի պատերազմից հետո իր համար առաջացած փակուղում: Ավելին, մարդասպանությունն այդ փակուղում Բաքվի համար մնացել է միակ անելիքը:
Ադրբեջանական սադրանքներն ու մարդասպանությունը ստանում են համարժեք պատասխան: Արցախի ՊԲ-ն հերթական անգամ հայտարարել է, որ անցնող օրերին հայկական զոհերի համար պատասխանը լինելու է թիրախային եւ ասիմետրիկ: Կասկած չկա, որ հայկական զինուժը կլուծի այդ խնդիրը:
Միաժամանակ աներկբա է, որ ռազմական պատասխանը չի կասեցնելու մարդասպանությունը, առավել եւս, որ Ալիեւի համար որեւէ գին կամ արժեք չունի ադրբեջանցի որեւէ զինծառայողի կյանք: Ալիեւը կարող է կորցնել մեկ հայ զինվորի դիմաց թեկուզ տասը, որովհետեւ նա մարդասպանությամբ լուծում է ավելի լայն քաղաքական խնդիր:
Իսկ գրոհել եւ վերջնականապես լռեցնել Ադրբեջանին, որքան էլ գայթակղիչ է, այդուհանդերձ մեղմ ասած ռացիոնալության տեսանկյունից կասկածելի է, քանի որ հայկական զինուժի ամբողջ մարտունակությամբ հանդերձ՝ աններելի է թերագնահատել հակառակորդին:
Արկադի Տեր-Թադեւոսյանը՝ Կոմանդոսը օրերս Lragir.am-ին տված հարցազրույցում հայտնել էր, որ հայկական կողմը ծրագրավորել է Ադրբեջանի մի քանի կետ, ուր պետք է հասցվեն հարվածներ լայնամասշտաբ ռազմական գործողության դեպքում: Ըստ Կոմանդոսի, այդ հարվածներն ուղղակի աղետալի կլինեն Ադրբեջանի համար:

շարունակությունը՝ կայքում