Կրեմլը կորցնում է Ազատիչի հետ աշխատելու ուղիղ կապը

Գազպրոմի պարտքի թեման պատահական չի բուսնել:
Համարյա նույն «էլեկտրիկ-Երևանի» թեման, մի տարբերությամբ, որ այստեղ փողը կերել են հայերը, ավելի շուտ ռուս-հայկական գծի վրա նստած սուբյեկտները:
Գազի բիզնեսով զբաղվող հիմնական անձանց անունները չեմ տա, բայց մեխանիզմը մոտավոր այսպիսին է․ գազի կորուստներ են գրանցվում, քանի որ գազն ունի կորչելու հատկություն, կորուստներից գոյացած գազը «լեւի» ծախվում է: Գոյանում է պարտք, պետությունը ղալմաղալից խուսափելու համար փակում է պարտքը՝ մեր հաշվին:
Գործող անձիք հայ-ռուսական գծի վրա նստած անձինք են և հայ-ռուսական սկանդալից խուսափելու համար պարտքը մարվում է:
Գազպրոմին մեծ հաշվով չի հետաքրքրում, թե ինչպես է գոյանում իր պարտքը, չնայած այդ կազմակերպության ղեկավարությունը դրանից լավ էլ տեղյակ է, չի բացառվում, որ նաև «օրթախ» է այդ գործի մեջ:
Պարտքի թեման կար վաղուց, մերոնք էլ հետաքննել են, գործը սառեցրել, բայց խուսափել են թեման բարձրաձայնել, կամ մտածել են՝ դեռ պետք չի:
Սա «Ծռերի» թեմայով պատասխանն է Ազատիչին, սրան ավելանում է նաև ԱՄՆ դեսպանատան՝ իբր ագենտների ցուցակի հրապարակումը:
Իսկ սրան նախորդել են մի քանի պրո-կրեմլական ռուս քաղաքագետների մտքերն այն մասին, որ «ամերիկոսները Հայաստանում բզբզում են»:
Մենք սրա վրա «կղժժանք» ու կասենք՝ կիսիլյովություն եք անում:
Բայց ամերիկացիք ռեալ բզբզում են, թե ինչ՝ չգիտեմ, ինչ էլ բզբզան՝ ես ուրախ կլինեմ:
Պառլամենտականը ռուսների դժոխքն ա, մինչև դա՝ իրար դեմ կոմպրոմատային պատերազմ կգնա: Ռուսները կորցնում են նախագահի հետ աշխատելու ուղիղ կապը, իսկ Հայաստանը պառլամենտականով մանեւրելու ահռելի դաշտ է բացում, եթե ռուսներն ասենք որոշեն խփելով հարց լուծել՝ ո՞ւմ պտի խփեն․ վարչապետին, ԱԺ նախագահին, թե՞ ՀՀԿ ղեկավարին:
Դրա համար էլ վիզ են դրել՝ պառլամենտում և կոալիցիայում ներկայացնել սեփական ուժերը:
Ազատիչի համար նման խաղերը, եթե չեն վերածվում սուր հանրային ընդվզումների, դուրս չեն գալիս ջրի երես և մնում են նամյոկ-տողատակի մակարդակով։ Երանություն են․ նա դանդաղ ու երկար կխաղա, գին կգցի, վերջում էլ սիմվոլիկ զիջումների կգնա, ասենք՝ АФК անդամ ԱԽՔ-ի վերածնունդը պառլամենտում մտցնելով, մի երկու նախարարական պորտֆել էլ տալով:
Բայց մինչև ապրիլ թեժ կլինի։ Ներսում և դրսում զենքով հարցեր լուծելու թեման ջրվեց, այժմ՝ հայ-ռուսական հակամարտությունն անցնում է տնտեսական և կոմպրոմատային ակտիվ փուլի:
Հ.Գ. Մինչև Քոչարյանի էսօրվա ինտերվյուն որոշել էի սա չդնեի, չնայած գրել էի երկու օր առաջ: Քոչարյանի ասած «դեղին քարտն» էս թեմայով էր: Ռուսներն ու АФК-ն ամեն դեպքում պատրաստում են նաև կարմիր քարտը:

Լևոն Մարգարյան, վերլուծաբան