Ինչու Նիկոլը չսիրեց Մարուքյանին

Shame.am-ը գրում է․

Զարմանալի բան է սերը: Կարող ես մեկին խելահեղորեն սիրել, բայց հետո վրա է հասնում հիասթափությունը, և նույնիսկ դժվար է բացատրել, թե ինչպես է հնարավոր այդ ծայրահեղ անցումը: Զգացմունքների ոլորտն իր առեղծվածներն ունի, ինչը չես ասի քաղաքականության մասին: Այդ պատճառով էլ քաղաքական սիրահետումներում յուրաքանչյուր բաժանում իր դրդապատճառներն է ունենում:

Հենց այդպիսի ճակատագրի էլ արժանացավ Նիկոլ Փաշինյան-Էդմոն Մարուքյան սիրավեպը: Այս երկու պատգամավորներն ու քաղաքական գործիչները մի ժամանակ այնքան ամուր միությամբ էին ագուցված, որ նույնիսկ պատրաստվում էին համատեղ կուսակցություն ստեղծել: Գոնե Նիկոլն այդպիսի մտադրություն ուներ, երբ Մարուքյանին առաջարկեց կյանքի կոչել «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցությունը: Սակայն վերջինս չհամաձայնեց, հիմնադրեց սեփականը և այդպիսով վերածվեց Նիկոլի աչքի գրողի: Հիմա Փաշինյանն ամեն քայլափոխի առիթը բաց չի թողնում փնովել կոնկուրենտին ու վարկաբեկել նրան: Երեկ էլ «Կենտրոն» հեռուստաընկերության եթերից Նիկոլն ասաց. «Էդմոն Մարուքյանը 2012 թվականից պատգամավոր է, պետական բոլոր բյուջեներին կողմ է քվեարկել, իսկ պետական բյուջեն ֆինանսաքաղաքական ամենակարևոր փաստաթուղթն է: Թե՛ Տիգրան Սարգսյանի կառավարությանը և թե՛ Հովիկ Աբրահամյանի կառավարությանը Էդմոն Մարուքյանը վստահության քվե է տվել՝ կողմ քվեարկելով նրանց կառավարության ներկայացրած ծրագրերին… Կառավարությանը վստահության քվե տված մարդը ընդդիմադի՞ր է, դուք գտնում եք, որ Սերժ Սարգսյանի թեկնածությունը երկու նախագահական ընտրություններում պաշտպանած քաղաքական ուժն ու քաղաքական գործիչը ընդդիմադի՞ր է»:

Ընդդիմադիր կոչվելու մասին Նիկոլի պատկերացումները, մեղմ ասած, մանկամտական են: Ուրեմն ստացվում է, որ եթե ԱԺ-ում իշխանության որևէ նախաձեռնության դեմ քվեարկես, արդեն ընդդիմություն ես, այդքանը լիովին բավարար է հակաիշխանականի տիտղոս վաստակելու համար: Բայց եթե հարցին մոտենանք հենց Նիկոլի նախանշած տարբերակով, ապա նույն Փաշինյանը ՀՀԿ խմբակցության կողմից ներկայացված օմբուդսմենի թեկնածուին կողմ է քվեարկել: Հիմա ի՞նչ, Փաշինյանը կե՞ղծ ընդդիմություն է:

Մարուքյանի ու Փաշինյանի խորացող հակասություններին կարելի էր նայել վերլուծողի հայացքով, եթե դրանք իսկապես խորություն և բովանդակություն ունենային: Մինչդեռ երկուսի անհաշտության միակ պատճառը մակերեսի վրա է և ունի ամենապարզ բացատրությունը: Թե՛ Փաշինյանը և թե՛ Մարուքյանը սնուցվում են միևնույն աղբյուրից: Քանի դեռ Մարուքյանը չէր բացել իր կուսակցությունը, Նիկոլն այդ կտորը ճաշակում էր միայնակ: Հիմա նրա բաժինը պակասել է, և դրա մեղավորը պարոն Էդմոնն է: Դրա համար էլ սերն անմիջապես ավարտվեց, ու ասպարեզ եկավ ատելությունը: