Սերիալի հերոսները մտան գոմ

ՀՐԱՊԱՐԱԿ / Հայաստանի հեռուստատեսությունը գրավել են հնդկական սերիալները, որոնց մեջ է, ըստ բազմաթիվ դիտողների կարծիքի, աշխարհի ամենաձանձրալի եւ անկապ հեռուստասերիալը՝ «Մերժվածը» անունով: Այս ֆիլմը կարծես ստեղծված է մարդկանց նյարդերի վրա ազդելու համար: Երկար ու ձանձրացնող սյուժեն, որը կարելի էր մի 20 սերիայի մեջ ամփոփել, ռեժիսորի երեւակայությունը հասցրել է 1500 սերիայի: Բայց արի ու տես, որ հարյուր հազարավոր մարդիկ «ջիգյարով» նայում են ֆիլմը: Նայում են ու «անմահացնում» հերոսներին:

Հայաստանի գյուղերի մեծ մասում կով, ոչխար ու ձի ունեցողները կենդանիներին կնքել են «Մերժվածը» ֆիլմի հերոսների անուններով:
Արմավիրի գյուղերից մեկում, օրինակ, ինչպես իրենք են ասում, անունները հենց այնպես չեն դրել, այլ՝ «բնավորության գծերի նմանությունը» հաշվի առնելով:
Կովերի մի մասի անունը Տապասիա է: Ընդ որում՝ անասնատերերը Տապասիայի վրա շատ են բարկանում.

- Ոնց կինոյի մեջ ես անպետք, էնպես էլ էստեղ,- բարկանում է Սոնա տատին:

- Ի՞նչ է արել, կով է, էլի, կովի չարությունը ո՞րն է:

- Խեղճ Չային նեղում ա, շատ աֆերիստ ա, խոտը թափում ա, բայց չի տալիս, որ Իչան ուտի:

Իչան էլ Տապասիայի կողքին կապված հորթն է:

- Տապասիա, արեւդ թաղեմ, ի՞նչ ես մտել ուրիշի բոստանը, էնի հելավ՝ քեզ կմորթի:
Սա էլ մյուս գյուղացին է, որը փայտով շատ է հարվածում կովին, մանավանդ, իր ասելով, երբ նյարդայնանում է սերիալից:

Քանի որ գրեթե բոլոր տներում կով կա, ուրեմն բոլորն էլ ունեն Իչակի:
«Էյ, Քսմուկ,- ասում է պապին ու ճիպոտում,- սրա նման դանդալոշը չկա: Էն անտեր կինոյի մեջ էլ բերանը ջուր առնում-կանգնում ա»:

Կովին Տապասիա անվանակոչածներից Նունիկն ունի ուշագրավ բացատրություն. «Ցլիկի մոտ չենք տարել, բայց հորթի ա սպասում: Տապուի էրեխու հերն էլ չգիտեն ով ա, սրանն էլ: Երեւի նախրի մեջ ա իրան տեսել: Իրար շատ են նման էդ տեսակետից»:
Գյուղացի Սամվելը, որ յոթ կով ունի ու մեկ ցուլ, բոլոր իգական հերոսների անունով անվանակոչել է կովերին, ցլի անունն էլ դրել է Պուշկար: Օրերս էլ ծնված նոր հորթին անվանակոչել է Դադաջի:

- Ինչո՞ւ եք Դադաջի դրել, դա, կարծեմ, անուն չէ, այլ՝ դիմելաձեւ:

- Դե, իրեն էլ ենք դիմում, էլի:
Ընդ որում, հաճախ խառնում են կովերին ու ցլիկներին եւ կովին անվանում են տղա հերոսի անունով: Բաշ կովը, որ այգում արածելիս «մի երկու բերան» կանեփ էր կերել, անունը դրել էին «պլանքյաշ Վանշ»:

- Է՞լ որ սերիալների հերոսներին եք կով դարձրել:

- Դարձրել ենք, բա ո՞նց, Չակուրին էլ ենք դարձրել:
Համբարձումն է, ունի 21 ոչխար ու բոլորին հիշում է անուններով.

- Տապասիան է, Իչան, էս իրանց անուղեղ-անտեր մորքուրն ա, Դիվյան ա, պաղուկ Դամինին ա, Վանշն ա, Վիրն ա, Սիդն ա, Սաչին ա, թաղած Գունվանտին ա: Սրան աշունը մորթելու ենք, Վանշին էլ ծախենք: Էս էլ ա մորքուրը, սրան էլ արդեն ծախսել ենք, բայց պահում ենք, մինչեւ տանեն:

- Մորքուրից ոնց որ երկու հատ եղան:

- Հա ի՞նչ անենք, վատից շատ ա:

- Ինչո՞ւ եք միայն հնդկական սերիալների հերոսներին հիշել:

- Բա որի՞նը դնենք: Հայկականի մեջ կովերն առանց էն էլ շատ են։

Զարմանալի կյանքով են ապրում գյուղում, բոլոր սերիալներն ու դրանց կրկնությունները տեսնելը դեռ բավական չէ, նաեւ մյուս ազատ ժամերն են ծախսում «սերիալների հերոսների վրա»: Գուցե նրա համար, որ, ինչպես ասաց Ռոզա տատին, կյանքն էլ սերիալի նման է․ «Ջանջալ, տխուր, քեզ չեն հասկանում կամ հասկանում են ամենավերջում, բայց արդեն մեռել ես»:

Արմեն ՄԱՆՈՒԿՅԱՆ